امروز:

همه چیز درباره بیماری آمپیم‌

 همه چیز درباره بیماری آمپیم‌


 علائم بیماری آمپیم‌

 

آمپیم‌ (empyema) عبارت‌ است‌ از تجمع‌ چرک‌ در یکی‌ از حفرات‌ بدن‌. معمولاً در فضای‌ اطراف‌ ریه‌ها بین‌ لایه‌های‌ پرده‌ جنب‌ دچار عفونت‌، اتفاق‌ می‌افتد. آمپیم‌ به‌ علت‌ استفاده‌ از آنتی‌بیوتیک‌ها تقریباً به‌ ندرت‌ رخ‌ می‌دهد.

 

آمپیم مجموعه ای از چرک (سلول های مرده و مایع آلوده) در داخل حفره های بدن است. معمولا، این  چرک داخل حفره پلور ، و یا “فضای جنب وارد می شود.” حفره پلور فضای باریک بین سطح ریه ها و پوشش داخلی قفسه سینه است.

 

علل بیماری آمپیم‌

عفونت های ریه یا قفسه سینه مثل ذات الریه، سل، یا آبسه ریه (دمل چرکی) ریه می تواند مسبب بیماری آمپیم باشد.

روی هم خوابیدن ریه یا آسیب به قفسه سینه هم دلیل دیگری است .

وجود سرطان در سایر نقاط بدن هم تاثیر گذار است .

لوپوس

نارسایی احتقانی در قلب فرد بیمار

مبتلا بودن به بیماری کلیه

دچار بودن به بیماری کبد

جالب است بدانید خارج کردن چرک از فضای تجمع آن باعث تسریع بهبودی آمپیم می گردد.

جراحی برای باز کردن دمل چرکی و تخلیه چرک صورت می گیرد‌

 



آمپیم مجموعه ای از چرک در داخل حفره های بدن است

 

عوامل خطرساز آمپیم‌

¤ تغذیه‌ نامناسب‌
¤ سیگار کشیدن‌
¤ خستگی‌ یا کار زیاد
¤ آب‌ و هوای‌ سرد و مرطوب‌
¤ محیط‌ زندگی‌ شلوغ‌ و غیر بهداشتی‌

 

پیشگیری‌ از بیماری آمپیم‌:

در صورت‌ بروز هر گونه‌ بیماری‌ یا عفونت‌ جدی‌ كه‌ ممكن‌ است‌ باعث‌ آمپیم‌ شود، برای‌ درمان‌ به‌ پزشك‌ خود مراجعه‌ كنید.

 

درمان بیماری آمپیم‌ ,علائم بیماری آمپیم‌

درد قفسه‌ سینه‌ یکی از نشانه های بیماری آمپیم است

 

علایم شایع آمپیم ریه عبارتند از:

۱. تنفس‌ تند و سطحی‌

۲. لرز

۳. تب‌

۴. خستگی‌ شدید

۵. سرفه‌ خشك‌

۶. تنفس‌ بد بو

۷. كاهش‌ وزن‌

۸. درد قفسه‌ سینه‌. این‌ درد می‌تواند از یك‌ ناراحتی‌ مبهم‌ تا درد تند و تیز، متغیر باشد. درد غالباً با سرفه‌ یا تنفس‌ بدتر می‌شود. درد ممكن‌ است‌ به‌ قسمت‌ پایینی‌ قفسه‌ سینه‌ یا شكم‌ گسترش‌ یابد.

 

عوارض بیماری آمپیم‌:

· آبسه مغز

· مننژیت (عفونت پرده مغز)

· پریکاردیت (عفونت پرده دور قلب)

· آندوکاردیت (عفونت دریچه های قلب)

 

راه های تشخیص بیماری آمپیم‌

- آزمایش چرک جمع ش:ده و  کشت آن

- رادیوگرافی قفسه سینه

- شمارش گلبول های سفید خون

- سی تی اسکن

- سونوگرافی

 

درمان بیماری آمپیم‌ ,علائم بیماری آمپیم‌

پیشگیری‌ از بیماری آمپیم‌

 

درمان بیماری آمپیم‌:

درمان موفقیت آمیز به درمان بیماری زمینه ای مثل بیماری سل بستگی دارد. برای درمان معمولاً نیاز به تجویز دوز بالای آنتی بیوتیک وجود دارد و بیمار غالبا باید بستری شود.

 

خارج کردن چرک از فضای تجمع آن باعث تسریع بهبودی می شود. جراحی برای باز کردن دمل چرکی و تخلیه چرک، به خصوص اگر چرک هنوز مایع باشد، صورت می گیرد‌.

 

فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری   

تا زمانی‌ که‌ درد و تب‌ برطرف‌ نشده‌ باشد فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری خود را کم‌ کنید. سپس‌ فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری های‌ عادی‌ خود را تدریجاً از سرگیرید.

 

رژیم غذایی

رژیم خاصی توصیه نمی شود. تحت نظر پزشک مکمل های ویتامینی بخورید و مایعات بیشتری بنوشید. سیگار نکشید.

 

دوره ی کمون این بیماری

بهبودی کامل حدود دو ماه زمان می برد.

 

درمان بیماری آمپیم‌ ,علائم بیماری آمپیم‌

بیماری آمپیم‌

 

در چه شرایطی باید به پزشک مراجعه نمود؟

◊ تب

◊ زیاد شدن درد

◊ بدتر شدن تنگی نفس

◊ سرفه خشک و بدون خلط

◊ تیره شدن ناخن های دست یا پا

◊ خلط خونی علایم


نوشته شده در : سه شنبه 30 آبان 1396  توسط : zohre zohreh.    نظرات() .

خار پاشنه را چگونه درمان کنیم؟

 خار پاشنه را چگونه درمان کنیم؟
چطور خار پاشنه از بین میرود
خار پاشنه، زایده ای استخوانی است که در استخوان پاشنه پا پدید می آید. مچ پای انسان مرکب از هفت استخوان است که بزرگ ترین آنها، استخوان پاشنه است. گاهی در این استخوان، یک زایده خار مانند تشکیل می شود که دردناک شده و می تواند در راه رفتن اختلال ایجاد کند.

 

مهمترین علت دردهای پاشنه، خار پاشنه است؛ امّا جالب این جاست که این درد به علّت خار به وجود نمی آید؛ درواقع، درد را همان چیزی به وجود می آورد که باعث به وجود آمدن خار پاشنه هم هست. خار پاشنه در اثر التهاب فاسیای کف پا ایجاد می شود. فاسیای کف پا، یک باند پهن است که در کف پا از پاشنه تا انگشتان پا کشیده می شود.

 

اگر به هر علّت، فاسیا ملتهب شود و این التهاب طول بکشد، می تواند باعث رسوب کلسیم در محل اتصال فاسیا به پاشنه پا شود. این رسوب غیر طبیعی کلسیم، به شکل یک زایده کوچک خارمانند است که به آن خار پاشنه گفته می شود. خار پاشنه به خودی خود دردناک نیست بلکه درد، ناشی از کشیدگی فاسیا است.

 

علل و عوامل خار پاشنه:

چنانکه گفتیم، علّت بروز این بیماری، وارد آمدن فشار یا آسیب به بافت پاشنه پاست که به التهاب فاسیای کف پا و استخوانی شدن بست های کف پا منجر می گردد. عوامل متعدّدی می توانند این مساله را موجب شوند که به طور عمده عبارتند از:

- اضافه وزن (خار پاشنه بیشتر در افراد چاق دیده می شود).

- افزایش ناگهانی وزن در دوران بارداری.

- صاف بودن کف پا.

- مشکلات بیو مکانیک ( ناهنجاری هایی که منجر به راه رفتن غیر عادی می شود).

- التهاب مفاصل کف پا به هر دلیل.

- پوشیدن کفش نامناسب(پاشنه خیلی بلند کفش، تنگ بودن کفش، کفش بدون پاشنه و صاف و …)

- دویدن (راه رفتن زیاد از دویدن کمتر ضرر دارد).

- ایستادن به مدت طولانی.

- مصرف چای، هم در ایجاد التهاب اوّلیه فاسیای کف پا و هم در رسوب ثانویه کلسیم و تشکیل خار پاشنه موثّر است.

 

علایم و عوارض خار پاشنه:

خار پاشنه، عموما، خود را با درد می نمایاند. درد خار پاشنه، به صورت دردی مبهم است اما گاهی هم به صورت دردی تیز حس می شود و فرد ابراز می دارد که چیزی همچون سوزن درون پاشنه پاست که بر اثر فشارهایی مثل راه رفتن، درد ایجاد می کند. محل احساس درد در مرکز پاشنه یا لبه داخلی آن است؛ شدت درد خار پاشنه در ابتدای صبح، بعد از بیدار شدن و نیز بعد از استراحت، بیشتر است و با راه رفتن کم می شود.

 

این درد ، در اولین قدم بعد از استراحت طولانی مدت، بسیار شدید است. راه رفتن روی سطوح سخت و نا هموار و حمل اشیاء سنگین، منجر به افزایش درد می شود. گاهی هم با وسیع شدن زایده، درد خود به خود نیز ایجاد می گردد که در حال استراحت هم باقی می ماند. در برخی حالات که هنوز بیماری پیشرفت چندانی ندارد، ممکن است که فرد کاملا بدون علامت باشد و بیماری وی،به طور اتّفاقی در عکس ساده رادیولوژی تشخیص داده شود.

 

خار پاشنه و درمان آن, علت ایجاد خار پاشنه

خار پاشنه، زایده ای استخوانی است که در استخوان پاشنه پا پدید می آید

 

درمان خار پاشنه:

فرد مبتلا، بر اثر درد به هنگام راه رفتن، سعی می کند فشار زیادی به پای مبتلا وارد نسازد؛ در نتیجه لنگان لنگان راه می رود و این لنگش، به مرور زمان و در صورت عدم درمان، موجب پیدایش ناراحتی هایی در قسمت تحتانی کمر و زانو می شود. بنابراین خار پاشنه را باید حتما مداوا کرد. اصول درمانی خار پاشنه ساده و شامل موارد زیر است:

 

- استراحت: اولین قدم در درمان خار پاشنه، استراحت است در بسیاری از موارد دیده شده که استراحت به تنهایی حتی دردهای شدید را از بین برده است. همچنین بیمار بایداز ایستادن طولانی مدت هم خودداری کند.

 

- کاهش وزن: در درمان خارپاشنه موثر است.

 

- استفاده از پد پاشنه: پد مخصوص خار پاشنه را می توانید از داروخانه ها تهیه نموده، به طور دایم در کفش خود استفاده کنید. پد، باعث کاهش فشار بر روی پاشنه و بهبود درد پا خواهد شد.

 

- انجام ورزش هایی که در درمان خار پاشنه موثر هستند :

الف – کشش فاسیای کف پا: یک باند پهن در کف پا و زیر انگشتان پا قرار دهید و دو سر آن را در در دست گرفته بکشید به طوری که انگشتان پا به صورت نزدیک شوند. این وضعیت را به مدت سی ثانیه نگه دارید.هفت یا هشت مرتبه در روز، این کار را تکرار نمایید.

 

ب – کشش تاندون آشیل: بایستید و یک پا را جلوتر از پای دیگر قرار دهید، پای جلویی را از زانو خم کنید. دقت کنید که تماس کف هیچ یک از پاها نباید با زمین قطع شود. در این حالت باید در پشت ساق، احساس کشش نمایید. این حالت را به مدت سی ثانیه نگه دارید و هفت یا هشت بار در روز انجام دهید.

 

ج – گرفتن خودکار با پا: یک خودکار را روی زمین قرار دهید و با پاها آن را از زمین بردارید به طوری که کل انگشتان پا اطراف خودکار را بگیرد. برای پنج ثانیه خودکار را به همین حالت نگه دارید. انجام این کار ، سه یا چهار بار در روز کافی است.

 

د – نوشتن حروف الفبا : با انگشت بزرگ پا ، حروف الفبا را در هوا بنویسید.این کار را سه بار در روز برای هر پا ، انجام دهید.

 

- استفاده از آب گرم : هر روز عصر یا صبح یا قبل از بیرون آمدن از رختخواب، به مدت پانزده دقیقه پاهایتان را در آب گرم قرار دهید. سپس پای خود را خشک کرده و به مدت پنج تا ده دقیقه با گوشت کوب به ملایمت روی پاشنه پا بکوبید. مراقب باشید ضربه هایتان محکم نباشد.

 

- استفاده از یخ: در یک لیوان بستنی ، آب بریزید و در فریزر قرار دهید . پس از نیم ساعت یک چوب بستنی در لیوان قرار دهید و بگذارید کاملاً یخ ببندد؛ سپس چوب بستنی را در دست گرفته و به صورت دایره های هم پوشان روی پاشنه پا بکشید به طوری که هر دایره، نصف دایره قبل را بپوشاند. البته این روش تنها در کم کردن درد و التهاب موثّر است و نمی تواند باعث درمان بیماری شود.

 

ـ کفی مخصوص کف پای صاف: چنانچه کف پایتان صاف است و قوس طبیعی خودش را ندارد؛ از کفی های خاص به منظور حفظ قوس کف پا بهره ببرید.

 

خار پاشنه و درمان آن, علت ایجاد خار پاشنه

مهمترین علت دردهای پاشنه، خار پاشنه است

 

سایر درمان های رایج در طبّ کلاسیک

مصرف داروهای ضد التهابی غیر استروییدی(مثل استامینوفن، بروفن، مفنامیک اسید و ایندومتاسین) به عنوان مسکّن، تزریق کورتون به عنوان ضدّ التهاب، استفاده از دستگاه الکتروتراپی از روش های مورد استفاده در طبّ کلاسیک هستند. اگر درمان با شیوه های مزبور امکان پذیر نشود، با عمل جراحی خار پاشنه خارج می شود.

 

پس از بهبودی، توصیه به استفاده طولانی از پد پاشنه و ورزش های کششی، مصرف کمتر چربی ها و افزایش مصرف ویتامین C می شود.

 

«طبیب اصفهانی» می گوید:

«خَلَد گر به پا خاری، آسان برآید چه سازم به خاری که بر دل نشیند»

ما هم با طبیب اصفهانی هم عقیده ایم. درمان خار پاشنه ساده است؛ ساده تر از آنچه که گفته شد. با انجام اقدامات درمانی ذیل، بیمار به مدّت طولانی – و گاه تا پایان عمر – از شرّ درد و آزار خار پاشنه راحت خواهد شد. البته اقدامات فوق الذّکر – به جز داروهای شیمیایی و جرّاحی – هم مورد تایید ما هستند؛ امّا میزان اثربخشی آنها کمتر از روش هایی است که در ادامه به آنها اشاره می کنیم:

 

خار پاشنه یک درد سرد است. طبق یک قانون، تقریباً هر دردی که در شب و یا با استراحت بیشتر می شود و با فعّالیت، گرم کردن و مانند آن کمتر می شود؛ دردی است سرد و راه درمان آن هم استفاده از گرماست. درمان خار پاشنه در طبّ سنّتی هم بر اساس همین اصل استوار است.

 

۱- ماساژ: یکی از بهترین راه ها برای درمان خار پاشنه، ماساژ پاشنه پا و اطراف تاندون آشیل با یک روغن گرم(روغن زیتون، سیاهدانه، کنجد، هسته قیسی، نارگیل، شترمرغ، کوهان شتر و …) است.

 

این کار بهتر است شب ها قبل از خواب انجام شود و ماساژ تا جذب کامل روغن به پوست ادامه پیدا کند. اضافه کردن کمی فلفل، دارچین یا زنجبیل به روغن و کشیدن یک پلاستیک فریزر روی محلّ ماساژ، اثر درمانی را بسیار بیشتر می کند. معمولاً کاهش درد از همان روز اوّل ملموس است و کم کم کامل می شود. اغلب، تداوم روغن مالی، به تنهایی بیماری را درمان می کند.

 

۲- گرم نگه داشتن موضعی: پیشنهاد ما آن است که به جای استفاده از پدهای معمول، تکّه ای پشم در کفش خود و زیر پاشنه پا قرار دهید و اثرات درمانی فوق العاده آن را مشاهده کنید. پوشیدن جوراب پشمی، استفاده از کرسی در فصل سرما و ایستادن روی آجر داغ هم راه های مناسب دیگری هستند.

 

۳- حجامت یا زالواندازی: انجام این دو کار با کاهش سریع التهاب در پاشنه پا، اثر بسیار عالی در از بین رفتن بیماری دارد. اکثر مواقع یک بار حجامت یا زالواندازی کافیست؛ امّا در صورت ضرورت تکرار می شود. محلّ انجام حجامت یا زالواندازی می تواند دو طرف تاندون آشیل(به ویژه سمت داخل پا) باشد.

 

۴- پرهیز از مصرف غذاهای سردی: همان طور که گفتیم، خار پاشنه بیماری سردی است؛ بنابراین اگر بیمار در حدّ امکان از غذاهای گرمی در رژیم غذایی خود استفاده کند؛ خار پاشنه سریعتر بهبود خواهد یافت. برای مثال، تداوم در مصرف سیر، درد خار پاشنه را بهبود خواهد داد.

بنابر همین استدلال، مصرف غذاهای سردی – از جمله بیشتر لبنیات – برای بیمار مضرّ خواهد بود.

 

۵- استفاده از کلسیم های طبیعی: با آن که گفتیم که خار پاشنه حاصل رسوب غیر طبیعی کلسیم در استخوان پاشنه است و علی القاعده انتظار می رود که مصرف غذاهای حاوی کلسیم، بیماری را تشدید کند؛ امّا به نحو جالبی، مصرف خوراکی کلسیم های طبیعی، شدّت بیماری را کم و آن را به تدریج درمان می کند. بهترین روش هم آن است که روزی ۲-۱ بار و هر بار نصف قاشق چایخوری پودر پوست تخم مرغ آسیاب شده را با کمی عسل روی زبان خود ریخته و ببلعید. مصرف روزی یک قاشق مربّاخوری پودر سنجد در نصف استکان عرق زیره هم می تواند شما را به نتیجه مطلوب برساند.

 

۶- با انجام اقدامات فوق الذّکر تقریباً می توانید مطمین باشید که به نتیجه مطلوب خواهید رسید. امّا دو نکته را فراموش نکنید:

 

- اگر یبوست دارید آن را درمان کنید.

 

- استرس از عوامل تشدید هر التهابی در بدن است؛ اگر به آن دچار هستید، به فکر درمانش باشید.


نوشته شده در : سه شنبه 30 آبان 1396  توسط : zohre zohreh.    نظرات() .

همه چیز درباره بیماری ویلسون

 همه چیز درباره بیماری ویلسون

در بیماری ویلسون در دفع کبدی و صفراوی مس اختلال وجود دارد
بیماری ویلسون یکی از انواع بیماریهای ارثی است که در اثر تجمع مس در کبد، مغز، قلب، کلیه ها و چشم ایجاد می شود. عامل ایجاد این بیماری در واقع اشکال در سوخت وساز عنصر مس در بدن می باشد.

بیماری ویلسون (Wilson disease) یک نقص ژنتیکی مغلوب می باشد. در بیماری ژنتیکی مغلوب، پدر و مادر هردو ناقل بیماری می باشند. اما به بیماری مبتلا نیستند.

 

بیماری ویلسون کبد، کلیه، چشم، سیستم مغز و اعصاب، در موارد نادرتر مفاصل، استخوان، غدد و قلب را درگیر می کند. شیوع بیماری یک نفر در سی هزار تا چهال هزار تولد است و در صورت عدم درمان، کشنده می باشد. خوشبختانه، امروزه روش های موثری برای تشخیص و کنترل بیماری وجود دارد.

 

تاریخچه بیماری ویلسون

بیماری ویلسون برای اولین بار در سال 1912، دکتر ویلسون علایم بیماری کبدی را عنوان نمود و این بیماری با نام وی شناخته شد. بیماری ویلسون یک بیماری ارثی و ژنتیکی بوده که در صورت تشخیص به موقع و زودرس، به راحتی قابل کنترل و درمان است و می توان با این بیماری یک زندگی طبیعی داشت.

 

ژن این بیماری بر روی کروموزوم 13 قرار دارد و از پدر و مادر( هردو) به فرزند مبتلا می رسد. با وجودی که پدر و مادر هر دو سالم می باشند، ممکن است فرزند بیماری خاص افراد جوان است و در سراسر دنیا به خصوص در نژاد یهود و همچنین در نژاد هندو دیده می شود. در برخی مناطق این بیماری شیوع بیشتری دارد که عبارتند از: اروپای شرقی، چین، ژاپن، ایتالیا و هندوستان.

 

بیماری ویلسون چیست, تجمع مس در کبد

بیماری ویلسون یکی از انواع بیماریهای ارثی است

 

علایم بیماری ویلسون چیست؟

در برخی موارد علایم بسیار معمول هستند مثل:

·  خستگی

· کمبود اشتها

· درد شکم

· استفراغ

· کاهش وزن

· خونریزی بینی و کم خونی.

این علایم عموما بعد از یک دوره چند ماهه یا حتی چند ساله ادامه می یابند. برخی بیماران هم چنین اختلالات کلیوی مثل اختلال لوله های ادراری پیدا می کنند.

 

بیماری ویلسون چیست, تجمع مس در کبد

بیماری ویلسون کبد، کلیه، چشم، سیستم مغز و اعصاب و... را درگیر می کند

 

علایم بیماری به اختصار عبارتند از:

1. بیماری های کبدی:
-هپاتیت فعال حاد
-سیروز


2. بیماری های عصبی:
.گرفتگی عضلات
.اختلال در مفاصل


3.بیماری های روانی:
*که خصوصا همراه بیماری های عصبی عضوی هستند.
*تاثیر بیماری ویلسون روی چشم ها

4.بیماری های کلیه:
آمینو اسیدوری

5. علایم مربوط به چشم:
- حلقه کایسر- فلاشر               
- انواعی از آب مروارید

 

بیماری ویلسون چیست, تجمع مس در کبد

 علایم بیماری کبدی

 

علت این بیماری چیست؟

مس یکی از فلزات سنگین است که به میزان اندکی مورد نیاز بدن می باشد. این ماده در برخی از مواد نظیر جگر، همبرگر، قارچ، آجیل و شکلات به میزان فراوانی وجود دارد. پس از مصرف این مواد غذایی، معمولاً 50 درصد مس موجود در آنها جذب و مازاد آن از راه کبد و مجاری صفراوی دفع می گردد.

 

در بیماری ویلسون در دفع کبدی و صفراوی مس اختلال وجود دارد و به همین دلیل مس زیادی در بدن تجمع می یابد. تجمع مس در بدن به کبد، گلبول های قرمز، کلیه ها، مغز و… آسیب میرساند. این عدم توانایی در دفع مس به صورت ارثی از پدر و مادر به ارث می رسد.

 

چگونه افراد دچار این بیماری می شوند؟

بیماری ویلسون یک بیماری ژنتیکی است، پس به وسیله عوامل عفونی یا واگیردار منتقل نمیشود. بیماری های وراثتی از طریق الگوی خاصی به ارث می رسند. هر فرد حدود سی هزار ژن دارد که تقریبا در 7 ژن اشکال وجود دارد.

 

شانس بروز بیماری ویلسون برای پسران و دختران به یک میزان می باشد و اگر هر دو ژن معیوب را از پدر و مادر دریافت کند، فرد دچار بیماری می شود.


در صورت وجود علایم بیماری و شک به آن با انجام آزمایشات متعدد از جمله اندازه گیری سرولوپلاسمین سرم کاهش یافته و میزان مس ادرار و یا خون و همچنین بررسی وضعیت کارکرد کبد و معاینه چشم پزشکی می توان این بیماری را تشخیص داد. در این بیماری میزان سرولوپلاسمین سرم کاهش یافته و میزان دفع مس از طریق ادرار افزایش می یابد.

 

مهم ترین راه تشخیص این بیماری بررسی خانواده افراد مبتلا می باشد و تشخیص آن در مراحل اولیه بسیار حائز اهمیت می باشد زیرا در چنین شرایطی امید به درمان صحیح و مؤثر افزایش می یابد.

 

آزمایشات تشخیصی

• میزان مس ادرار بالاست.

• میزان سرولوپلاسمین در خون کم است.

• میزان مس در بیوپسی کبد بالاست.

• MRI مغز احتمالا غیر طبیعی است.

• در مورد افرادی که تشخیص در آنها دشوار است، از روش های ایزوتوپ مس برای این کار استفاده می شود.


 

درمان بیماری ویلسون

موثرترین دارو در درمان بیماری ویلسون، D-penicillamine (دی پنی سیلامین) است. همراه آن باید ویتامین B6 وZINK نیز مصرف شود. درمان برای تمام عمر ادامه می‌یابد و باید بررسی وابستگان و فرزندان خانواده با slit lamp، بررسی تست‌های کبدی و اندازه‌گیری سرولوپلاسمین انجام گردد.

 

البته درمان قطعی وجود ندارد ولی بوسیله بعضی از داروها ازقبیل پنی سیلامین و ترینتن می توان با افزایش دفع مس از پیشرفت بیماری و رسوب مس در ارگانهای مختلف جلوگیری کرد. مصرف غذاهای حاوی روی نیز در کاهش جذب مس از روده می تواند موثر باشد.

 

بیمار بایستی رژیم غذایی خاصی را رعایت کند به طوری که غذاهای حاوی مس مانند گوشت قرمز، آجیل و میوه های مغز دارو غذاهای دریایی مانند میگو مصرف نکند.

 

افراد خانواده فرد مبتلا حتی اگر بدون علامت باشند بایستی از لحاظ وجود بیماری غربالگری شوند و اگر ویلسون در آنها تشخیص داده شود بایستی مشابه فرد مبتلا تحت درمان قرار گیرند. درصورت از کار افتادن کبد و ایجاد سیروز پیوند کبد بایستی انجام شود.


نوشته شده در : سه شنبه 30 آبان 1396  توسط : zohre zohreh.    نظرات() .

ساخت وبلاگ در میهن بلاگ

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | اخبار کامپیوتر، فناوری اطلاعات و سلامتی مجله علم و فن | ساخت وبلاگ صوتی صدالاگ | سوال و جواب و پاسخ | رسانه فروردین، تبلیغات اینترنتی، رپرتاژ، بنر، سئو