امروز:

تغییرات و تصمیمات مجاز شرکت بعد از ثبت آن


 
شرکت ثبت شده از جهات مختلف می تواند دچار تغییرات شود. منظور از تغییرات و تصمیمات شرکت ها ، تمامی تغییرات و تصمیمات شرکت که طی مجمع عمومی عادی یا مجمع عمومی فوق  العاده یا در جلسات هیات مدیره بنا به ضرورت هایی صورت می گیرد. لذا کلیه تغییرات و تصمیمات شرکت ها طی مجمع عمومی عادی یا مجمع عمومی فوق العاده و یا در جلسات هیات مدیره انجام می گیرد.
تغییرات شرکت را می توان به دسته های  ذیل تقسیم نمود :
تغییر نام شرکا ،  تغییر موضوع شرکت ،  تغییر آدرس شرکت ، انحلال شرکت ،  افزایش یا کاهش سرمایه شرکت  ،  ورود یا خروج شریک یا شرکا ،  تغییر دارندگان حق امضا که حتی می توان حق امضا را به تمامی شرکا و یا حتی به یک تفر داد ، تبدیل سهام شرکت به بانام و بی نام ،  نقل و انتقال سهام که فقط در شرکت های سهامی خاص انجام می شود ،  تغییر حق امضا ، تغییر مواد اساسنامه شرکت ، تصویب تراز سود و زیان ، تغییر سمت هیات مدیره ،  انتخاب یا تمدید اعضاء هیات مدیره ،  انتخاب یا تمدید بازرسین ، تعیین و تصویب بیلان مالی ، تصویب تراز سود و زیان
در ذیل به بررسی صلاحیت هر یک از مجامع عمومی و هیات مدیره می پردازیم. لازم به ذکر است شما عزیزان در صورت نیاز به هرگونه راهنمایی در رابطه با ثبت تغییرات شرکت ، می توانید با مشاورین ما در ثبت شرکت نیک در ارتباط باشید.

صلاحیت مجمع عمومی فوق العاده
قانونگذار در ماده 83 لایحه قانونی 1347 مقرر کرده است : هرگونه تغییر در مواد اساسنامه یا در سرمایه شرکت یا انحلال شرکت قبل از موعد منحصراَ در صلاحیت مجمع عمومی فوق العاده می باشد.
لذا چنانچه لازم باشد موضوع شرکت تغییر پیدا کند یا موضوعات کوچک پیش بینی شده در اساسنامه تغییر یابد ( مانند تغییر نشانی شرکت ) ، در هر دو صورت دخالت مجمع عمومی فوق العاده ضروری است. البته ، در صورتی که در اساسنامه پیش بینی نشده باشد که هیات مدیره می تواند چنین تغییری در اساسنامه بدهد.
با این حال ، مجمع عمومی فوق العاده و به طریق اولی مجمع عمومی عادی، نمی تواند در مورد بعضی از امور مندرج در اساسنامه تصمیم گیری کند، از جمله :
1. به موجب ماده 94 لایحه قانونی 1347 : هیچ مجمع عمومی ای نمی تواند تابعیت شرکت را تغییر بدهد و یا هیچ اکثریتی نمی تواند بر تعهدات صاحبان سهام بیفزاید. مثل اینکه تصمیم بگیرد صاحبان سهام باید آورده های جدید به شراکت بیاورند ، یا شرکت باید به شرکت تضامنی تبدیل شود ، چه این امر متضمن افزایش تعهدات شرکاست. در این موارد باید مقررات عام حقوق مدنی ، یعنی توافق کلیه صاحبان سهام رعایت شود.
2. مجمع عمومی فوق العاده نمی تواند به حقوق فردی شناخته شده برای صاحبان سهام خدشه وارد کند ، مانند تصمیم به اخراج یکی از صاحبان سهم ، محروم کردن او از رای دادن ، محروم کردن او از انتقال سهام به طور مطلق، و محروم کردن او از اقامه دعوی علیه شرکت.
3. مجمع عمومی فوق العاده نمی تواند تصمیماتی اتخاذ کند که در صلاحیت مجمع عمومی عادی یا نهادهای دیگر شرکت است ؛ مانند انتخاب رئیس هیات مدیره که در صلاحیت هیات مدیره است یا انتخاب مدیر که در صلاحیت مجمع عمومی عادی است.

اختیارت مجمع عمومی عادی
وظایف مجمع عمومی عادی به قرار ذیل است:
1- تعیین خط مشی شرکت و رسیدگی و اتخاذ تصمیم راجع به کلیه امور شرکت (غیر از آنچه که در صلاحیت مجمع عمومی موسس یا فوق العاده است).
2- رسیدگی به ترازنامه و حساب سود و زیان سال مالی قبل و صورت دارایی و مطالبات و دیون شرکت و صورتحساب دوره عملکرد و سالانه شرکت.رسیدگی مزبور پس از استماع گزارش مدیران و بازرس یا بازرسان خواهد بود.
3- انتخاب مدیران و بازرس یا بازرسان
4- تصویب ترازنامه و دستور تقسیم سود بین صاحبان سهام
5- تعیین روزنامه کثیرالانتشاری که آگهی ها و اطلاعیه های شرکت تا مجمع عمومی عادی سال بعد در آن انتشار خواهد یافت.

صلاحیت هیات مدیره
تصمیمات مدیران در مورد اداره شرکت باید به صورت دسته جمعی اتخاذ شود . به همین علت باید جلسه ای برای تصمیم گیری تشکیل شود و این کار مستلزم دعوت مدیران است.
اختیارات خاص هیات مدیره :
قانونگذار در لایحه قانونی 1347، به طور صریح اختیارات خاصی را به هیات مدیره اعطا کرده است که می توان آن ها را در سه دسته بزرگ قرار داد :
1. انتصاب اشخاص به بعضی سمت های شرکت و تعیین اختیارات آنان
هیات مدیره می تواند رئیس و نایب رئیس هیات مدیره را نصب یا عزل کند. ( ماده 119 ) . انتخاب یا عزل مدیر عامل شرکت نیز بر عهده هیات مدیره است که می توان در صورت انتخاب مدیر عامل ، حدود اختیارات او را تعیین کند. ( ماده 124 و تبصره آن )
2. انتخاب تصمیمات لازم برای اداره صحیح شرکت
دعوت مجامع عمومی به مناسب های مختلف در اختیار هیات مدیره است. ( مواد 91 ، 138 و 141 ) . تنظیم حساب های شرکت و تقدیم آن به بازرسان و مجمع عمومی عادی نیز از اختیارات هیات مدیره است. ( مواد 137 ، 233 و 242 ) . هیات مدیره باید گزارش ها و پیشنهادهای خاص خود را در مورد بعضی از تصمیمات مهم راجع به حیات شرکت به مجامع عمومی تسلیم کند : از جمله گزارش راجع به افزایش سرمایه شرکت و پیشنهاد افزایش یا کاهش سرمایه آن ( تبصره ماده 167 و ماده 189 ) ، و گزارش سلب حق تقدم از سهامداران ، در فرض تصمیم شرکت به افزایش سرمایه ( تبصره ماده 167 ) . پیشنهاد انتشار اوراق قرضه ساده ( ماده 56 ) ، اوراق قرضه قابل تعویض با سهام ( ماده 61 ) و اوراق قرضه قابل تبدیل به سهام ( ماده 71 ) به مجمع عمومی نیز در صلاحیت هیات مدیره است. سرتنجام اینکه اعطای اجازه انعقاد قرارداد شرکت به اعضای هیات مدیره و مدیر عامل از اختیارات هیات مدیره شرکت است ( ماده 118 )
3. اختیارات هیات مدیره
الف ) اختیارات متفرقه هیات مدیره
از اختیارات هیات مدیره می توان به موارد ذیل اشاره کرد :
ترتیب اندوخته قانونی ( ماده 140 ) ، افزایش سرمایه شرکت در صورتی که مجمع عمومی فوق العاده به او اجازه دهد ( ماده 162 ) ؛ اصلاح اساسنامه پس از عملی ساختن افزایش سرمایه در قسمت مربوط به مقدار سرمایه ثبت شده و اعلام مراتب به مرجع ثبت شرکت ها و آگهی آن برای اطلاع عموم ( ماده 163 ) ؛ درج آگهی دعوت از مجمع عممومی در روزنامه ( مواد 95 و 192 ) ؛ رسیدگی به تعهدات پذیره نویسان و تعیین تعداد سهام هر یک از تعهد کنندگان در فرض افزایش شرکت و اعلام مراتب به مرجع ثبت شرکت ها برای ثبت و آگهی و دستور استرداد وجه سهام اضافه خریداری شده به بانک برای پرداخت به پذیره نویسان ذی نفع ( ماده 181 ) ؛ و تصفیه امور شرکت سهامی، اگر اساسنامه ترتیب دیگری مقرر نکرده باشد. ( ماده 204 )
ب) اختیارات عام هیات مدیره در اداره شرکت
به موجب ماده 118 لایحه قانونی 1347 ، جز درباره موضوعاتی که به موجب مقررات این قانون اخذ تصمیم و اقدام درباره آن ها در صلاحیت خاص مجامع عمومی است ، مدیران شرکت دارای کلیه اختیارات لازم برای اداره امور شرکت می باشند؛ مشروط بر آنکه تصمیمات و اقدامات آن ها در حدود موضوع شرکت باشد.
لذا هیات مدیره نمی تواند تغییر و اصلاح اساسنامه را خود بر عهده گیرد ، سرمایه شرکت را تغییر دهد ، و تصمیم به انحلال شرکت قبل از موعد بگیرد ؛ چه این موارد منحصراَ در صلاحیت مجمع عمومی فوق العاده است. ( ماده 83)

ثبت تغییرات شرکت
جهت ثبت تغییرات شرکت باید نسخه ای از صورتجلسه متناسب با موضوع تغییرات به انضمام ضمائم آن به مرجع ثبت شرکت ها ارسال گردد. اداره ی کل شرکتها در صورت صحت صورتجلسه و رعایت کردن کلیه اصول و قواعد قانونی آن و مطابقت موارد آن با پرونده ی اصلی، آگهی تغییرات ثبتی را صادر نموده که در روزنامه رسمی و محلی اطلاع رسانی شود.
نکته : شرکت هایی که با مجوز به ثبت رسیده اند برای تغییرات شرکت خود باید از نهادهای مختلف گروهی مجوز گرفته و آن را به همراه سایر مدارک به اداره ثبت شرکت ها تقدیم نمایند.
جهت کسب اطلاعات بیشتر با ما تماس حاصل فرمایید.


نوشته شده در : شنبه 18 آبان 1398  توسط : zohre zohreh.    نظرات() .

نحوه ثبت اسم تجاری


اغلب تجار برای شناساندن تجارت خانه یا بنگاه یا شرکت خود اسم یا عنوانی انتخاب می کنند و تحت آن اسم یا عنوان فعالیت یا تجارت می کنند . اسم تجاری دارای اهمیت بسیاری است، به طوری که در مبادلات و فروش کالا اغلب تعیین کننده است، زیرا تجارت خانه ای که سالیان دراز با نام مخصوصی با صحت عمل کار کرده و بین مردم اعتبار پیدا کرده است، شخص دیگری مجاز نیست نام آن را اختیار کرده و از محصول دسترنج و زحمت آن استفاده نماید.
اسم تجاری ممکن است اسم شخص تاجر یا نام خانوادگی او یا یک اسم فانتزی ( تقننی ) باشد.با این حال، صاحب تجارت خانه ای که شریک ندارد نمی تواند اسمی برای تجارت خانه خود انتخاب کند که وجود شریک را القا کند، مثلاَ تجارت خانه اکبری که فقط متعلق به خود اوست نمی تواند به نام تجارت خانه اکبری و برادران یا اکبری و شرکا و امثالهم قید شود.
به موجب ماده 576 ق. ت ثبت اسم تجاری اختیاری است مگر در مواردی که ثبت آن الزامی شناخته شود. بدین ترتیب تاجر می تواند برای معرفی کالای خود از اسم تجاری استفاده کند.
گاهی نام تجاری کالا با اسم تجاری یا علامت ساخت آن ادغام و به یک شکل شده و برای شناساندن خود محصول به کار می رود که در آن نام تاجر به عنوان اسم تجاری استفاده شده و در عین حال محصول را نیز معرفی می کند.
به هر حال ممکن است اسم تجاری غیر از نام تاجر باشد . انتخاب اسم تجارتخانه نباید به نحوی باشد که مشتریان را در تشخیص کالا گمراه کند. همچنین اسم تجاری ثبت شده به نام دیگری را نمی توان انتخاب و استفاده کرد حتی اگر با نام خانوادگی استفاده کننده اخیر بکسان باشد. ( مستفاد از مواد 577 و 578 ق. ت )
در ماده 579 قانون تجارت آمده است ، ” اسم تجاری قابل انتقال است”. از بیان قانون که برای انتقال اسم تجاری، ثبت آن را قید نکرده است، می توان نتیجه گرفت که اسم تجاری ثبت نشده نیز قابل انتقال می باشد.انتقال اسم تجاری، ممکن است اختیاری و به موجب قرارداد باشد یا قهری و از طریق وراثت.
تاجر می تواند حق استفاده از نام تجارت خانه خود را بفروشد و به دیگران انتقال دهد. همچنین وراث تاجر می توانند از اسم تجاری او مانند سایر ترکه اش استفاده نمایند.
ثبت اسم تجاری مانند ثبت شرکت ها و دفاتر و علائم و احتراعات به صورت اعلامی است . به عبارت دیگر متقاضی ثبت با تنظیم اظهارنامه و طی تشریفات مربوط به ثبت و آگهی ثبت علامت را به وسیله اداره ثبت اعلام می نماید تا بدین وسیله اشخاص ذینفع با اطلاع از موضوع عنداللزوم اعتراض به ثبت اسم تجاری مانع ثبت آن شده و حقوق خود را استیفا نمایند.
ثبت تجاری ها را نباید با ثبت اسم تجاری اشتباه کرد زیرا ثبت نام تاجر با فوت یا حجر تغییر می یابد ولی اسم تجاری با بقای خود نشانگر ادامه کار موسسه یا تجارتخانه می باشد.
مدت اعتبار ثبت اسم تجاری در وزارت دادگستری پنج سال است و بعد از هر پنج سال مجدداَ باید ثبت آن تجدید شود.
ماده 582 ق. ت مقرر می دارد : وزارت عدلیه به موجب نظامنامه ترتیب اسم تجاری و اعلام آن و اصول محاکمات در دعاوی مربوط به اسم تجاری را معین خواهد کرد.
در این زمینه در اجرای مواد 528 و 585 ق. ت طرح اصلاحی آیین نامه ثبت شرکت ها مصوب 1340 با اصلاحات بعدی در بند 2 ماده اول خود اداره ثبت شرکت ها و مالکیت صنعتی در تهران را مکلف نموده که نسبت به ثبت علائم تجاری و اختراعات و نام تجاری و اشکال و ترسیمات صنعتی اقدام نماید.
ولی تاکنون آیین نامه اجرایی ماده 582 ق. ت راجع به نحوه ثبت مرجع ثبت و حمایت قانونی از دارنده و یا تعقیب افراد سوء استفاده کننده از نام تجاری به تصویب نرسیده است . بدین ترتیب در حال حاضر ثبت اسم تجاری بدون تصویب آیین نامه اجرایی ثبت و حمایت از اسم تجاری امکان پذیر نمی باشد و معمولاَ متقاضی اسم تجاری را به عنوان علامت تجاری به ثبت می رساند.
اسم تجاری به طرق ذیل پایان می یابد:
1) از بین رفتن موسسه ای که اسم تجاری تابع آن است.
2) ترک استعمال اسم تجاری.
3) انتخاب اسم تجاری دیگری به جای اسم تجاری پیشین.
سوالات خود را از ما بپرسید.
مشاورین ثبت نیک ، پاسخگوی شما خواهند بود.

مقالاتثبت برند
قبلی
ثبت ادغام و انحلال و تصفیه تعاونی
بعدی
هزینه ی ثبت برند
مطالب مرتبط ...
ثبت نام شرکت و نحوه انتخاب آن
مقالات
مراحل و مدارک ثبت علائم تجاری و برند
مقالات
توضیحات کامل راجع به ثبت برند ، مارک ، آرم و لوگو
مقالات
امکان ارسال دیدگاه وجود


نوشته شده در : سه شنبه 14 آبان 1398  توسط : zohre zohreh.    نظرات() .

ثبت شرکت کامپیوتری


 
برای ثبت شرکت کامپیوتری باید ابتدا موضوع و حوزه فعالیت آن را مشخص نمود تا بتوان مجوز لازم را از ارگان های مربوطه مانند وزارت ارشاد، سازمان فن آوری اطلاعات و ارتباطات و.. کسب نمود. شرکت مورد درخواست باید در یکی از حوزه های نرم افزار، امنیت شبکه، شبکه، مشاوره فن آوری اطلاعات، ارائه خدمات میزبانی، طراحی وبسایت و خدمات چند رسانه ای و فروشگاه اینترنتی فعالیت داشته باشد.

شرایط اخذ مجوز برای شرکت کامپیوتری
مطابق تصمیمات متخذه ثبت شرکت کامپیوتری از تاریخ 26/5/76 به بعد نیاز به اخذ مجوز از دبیرخانه شورای عالی انفورماتیک را نداشته و متقاضیان می توانند بدون کسب مجوز نسبت به ثبت شرکت اقدام کرده و بعد از اینکه صلاحیت آنها احراز شد وشرکت  طبقه بندی شد به دبیرخانه مراجعه و طبق ضوابط اقدام کند.
مزایای این امر عبارت است از :
– تسهیل کار مراجعین
– سیاست های اداره کل ثبت شرکتها جهت حذف محدودیت ها و موانع در مراحل ثبت شرکت ها.

مدارک لازم جهت ثبت شرکت رایانه ای
1.  کپی مدارک شناسایی مدیر عامل.
2.  کپی مدارک تحصیلی مدیر عامل.
3. کپی اساسنامه شرکت و آخرین اظهارنامه مالیاتی.
4. کپی روزنامه رسمی آگهی تأسیس شرکت.
5. آگهی آخرین تغییرات شرکت.
6.  کپی لیست بیمه در صورت تازگی تأسیس شرکت.
تقاضای ثبت شرکت و مدارک ارسالی به وسیله نظام صنفی رایانه ای استان به مدت حداکثر پانزده روز انجام می گیرد.

سازمان نظام صنفی رایانه ای کشور
تمام شرکتهایی که به منظور فعالیت های نظارت، طراحی، نصب و راه اندازی، پشتیبانی و آموزش سیستمهای  نرم افزار، سخت افزار، شبکه های اطلاع رسانی و.. تشکیل می شوند باید بعد از ثبت شرکت خود مطابق قانون تجارت و قبل از شروع فعالیت به نظام صنفی استان خود مراجعه مجوز فعالیت را دریافت کنند.

شرایط عضویت در نظام صنفی رایانه ای
1. موضوع  فعالیت آنها طبق اساسنامه شرکت یکی از فعالیتهای رایانه ای در بند 1 باشد.
2. مدیر عامل باید حداقل مدرک کارشناسی داشته باشد.
3. در استان مورد درخواست ثبت شده باشد
4. مرکز اصلی شرکت در استان مورد درخواست باشد.
شرکتهایی می توانند بعد از ثبت از طریق شورا احراز صلاحیت و طبقه بندی شوند که موضوع فعالیتشان منحصرا در زمینه انفورماتیک باشد. اصولاَ برای اخذ گرید و یا اخذ رتبه انفورماتیک مدارک تحصیلی مدیر عامل و کارشناسان مورد بررسی قرار می گیرد. مدیرعامل می بایست در یکی از رشته های علوم کامپیوتر و مهندسی کامپیوتر (سخت افزار و نرم افزار و کلیه گرایش ها)، مهندسی فناوری اطلاعات، مهندسی برق، مهندسی مکانیک، مهندسی عمران، مهندسی شیمی، مهندسی صنایع، ریاضی، فیزیک و آمار دارای حداقل مدرک کارشناسی معتبر از سوی وزارت علوم، تحقیقات و فناوری و یا وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی باشد و به طور تمام وقت در شرکت حضور داشته باشد. ملاک تمام وقت بودن ارائه فهرست بیمه شرکت است. در صورتی که مدیر عامل مدرک دیپلم یا فوق دیپلم داشته باشد با ارائه سابقه کار تخصصی در زمینه انفورماتیک و عضویت در هیئت مدیره یا مدیرعاملی شرکت های دارای گواهی رتبه بندی انفورماتیک (دیپلم: 10 سال- فوق دیپلم کامپیوتر: 4 سال- فوق دیپلم در رشته های مرتبط: 6 سال-فوق دیپلم در سایر رشته ها: 8 سال) می تواند نسبت به اخذ رتبه اقدام نماید. همچنین ، شرکت مذکور می بایست حداقل دارای دو کارشناس تمام وقت (با ارائه سه فهرست بیمه متوالی) با حداقل مدرک کارشناسی در رشته های مذکور باشد.
شایان ذکر است ، تا سال 84 دو پارامتر ” میزان حقوق و دستمزد پرداختی شرکت ها به کارکنان ” و ” میانگین درآمد مشمول مالیاتی شرکت ها ” عوامل تعیین کننده رتبه شرکت ها در شورای عالی انفورماتیک بودند اما بر اساس تغییرات اعمال شده در سال 90، عامل ” رضایت مشتری ” نیز  به عنوان سومین پارامتر تعیین رتبه بندی شرکت ها در نظر گرفته شده است .


نوشته شده در : سه شنبه 14 آبان 1398  توسط : zohre zohreh.    نظرات() .

انواع موسسات غیر تجاری


 
موسسات غیر تجاری به موسساتی گفته می شود که فعالیت تجاری انجام نمی دهند. به موجب ماده 1 آیین نامه اصلاحی ثبت تشکیلات و موسسات غیرتجاری مقصود کلیه تشکیلات و موسساتی است که برای مقاصد غیرتجاری از قبیل امور علمی و ادبی یا امور خیریه و امثال آن تشکیل می شود. اعم از آنکه موسسین و تشکیل دهندگان قصد انتفاع داشته و یا نداشته باشند.
تشکیلات مذکور می توانند تحت عناوین انجمن، بنگاه، موسسه، کانون و نظایر آن تاسیس شوند لیکن استفاده از عناوینی که مختص تشکیلات دولتی است نظیر سازمان،وزارت یا اداره و دایره میسر نیست.

انواع تشکیلات و موسسات غیر تجاری
مطابق ماده 2 آیین نامه اصلاحی ثبت تشکیلات و موسسات غیرتجاری مصوب 1337 تشکیلات و موسسات مزبور از لحاظ انطباق با مقررات این آیین نامه به دو قسمت تقسیم می شوند :
الف) موسساتی که هدفش جلب منافع و تقسیم آن بین اعضاء خود نباشد.اینگونه موسسات اصطلاحاَ موسسات غیر انتفاعی نامیده می شوند.موسسات خیریه و انجمن های اسلامی و تخصصی و احزاب و صندوق های قرض الحسنه و گروه های سیاسی را می توان از موسسات غیر انتفاعی دانست.
ب) موسساتی که هدفش جلب منافع مادی و تقسیم منافع مزبور بین اعضاء خود یا غیر باشد مانند کانون های فنی و حقوقی و موسساتی که هدفشان ارائه خدمات شهری از قبیل نظافت و فضای سبز است.
معیار غیرتجاری بودن این موسسات موضوع فعالیت است اعم از این که موسسین قصد انتفاع داشته یا نداشته باشند. موسسات غیرتجاری نیز باید همانند شرکت های تجاری به ثبت برسند.

مدارک لازم برای ثبت موسسه به قرار ذیل است :
1. دو نسخه تقاضانامه تکمیل شده
2. دو نسخه اساسنامه تکمیل شده
3. تکمیل فرم تعیین نام به ترتیب اولویت نام های پیشنهادی
4. تصویر برابر با اصل مدارک احراز هویت موسسین و مدیران
5. اصل مجوز فعالیت از مراجع ذیربط در مواردی ثبت موضوع نیاز به مجوز داشته باشد.
6. دو نسخه صورتجلسه مجمع عمومی موسسین
7. دو نسخه صورتجلسه هیات مدیره یا رکن اداره کننده
8. چنانچه موسسه در کشور دیگری هم به ثبت رسیده است ارائه گواهی نامه تصدیق به همراه ترجمه فارسی ( دو نسخه )
9. اصل وکالتنامه وکیل دادگستری در صورتی که ثبت شرکت توسط وکیل صورت پذیرد.
ثبت تشکیلات و موسسات مزبور در تهران در اداره ثبت شرکت ها و در شهرستان ها در اداره ثبت مرکز اصلی آن به عمل خواهد آمد. همچنین ثبت موسسات و تشکیلات غیرتجاری که در خارج از کشور به ثبت رسیده است فقط در تهران در اداره ثبت شرکت ها به عمل خواهد آمد.
پایان حیات شخصیت حقوقی موسسات و تشکیلات غیرتجاری با انحلال صورت می گیرد. انحلال شرکت تنها راه پایان دادن به شخصیت حقوقی اینگونه موسسات است که می تواند به صورت اختیاری و اجباری صورت گیرد که در قوانین و مقررات به آن ها اشاره صریح گردیده است.
نکته :
موسسات غیر انتفاعی به دو شیوه منحل می شود اول انحلال اختیاری یعنی اختیاری یعنی مجمع عمومی تصمیم به انحلال موسسه می گیرد و دوم انحلال اجباری که به موجب حکم دادگاه موسسه منحل محسوب می گردد.


نوشته شده در : دوشنبه 13 آبان 1398  توسط : zohre zohreh.    نظرات() .

مراحل و مدارک لازم برای ثبت برند

کلمه برند (brand) ریشه در کلمه اسکاندیناوی برندر دارد. در واقع، در آن زمان علامت تجاری وسیله ای برای تشخیص صاحبان اصلی حیوانات به حساب می آمد و صاحب حیوانات با سوزاندن تن آن ها به شکل یک علامت ویژه، آن ها را علامت گذاری می کردند. امروزه، برندها علائمی هستند که برای معرفی کالا و محصول از لحاظ کیفیت و ضمانت مرغوبیت جنس آن ها مورد استفاده قرار می گیرند و می تواند نقش، رقم، حرف و … باشد.
ثبت علامت اختیاری است مگر در مواردی که دولت الزامی قرار دهد. به عنوان مثال، مواد غذایی که باید در لفاف و ظروف مخصوصی باشد مثل : کنسرو، کره و … یا نوشابه و آب های گازدار، یا لوازم آرایشی که اثر مستقیم روی پوست بدن انسان دارد. مثل : صابون، عطر، ادکلن و یا داروهای اختصاصی با موارد استعمال طبی اعم از انسانی و حیوانی ” مصوب 30 اردیبهشت ماه 1328 هیات دولت “.
علامت تجاری باید جدید باشد و سابقه ثبت و استعمال توسط دیگران را نداشته باشد. باید ابتکاری و توام با طراحی و ظرایف شکلی باشد. طوری باشد که مشتری را به اشتباه و سردرگمی و در نتیجه به انتخاب نادرست سوق ندهد.
شایان ذکر است ، با توجه به جدول طبقه بندی کالا،هرگاه برای نوعی کالای مشخص علامتی از طبقه ای خاص استفاده شود، شخص دیگری که پس از انتخاب علامت مذکور بخواهد برای کالای خود از نوع مشابه از طبقه مزبور و از همان علامت قبلی استفاده کند،با ممنوعیت استفاده و ثبت علامت مواجه خواهد شد.
به موجب ماده 12 قانون ثبت و علائم و اختراعات : ” علامت تجاری قابل نقل و انتقال است ولی انتقال آن در مقابل اشخاص ثالث وقتی معتبر خواهد بود که موافق مقررات این قانون به ثبت رسیده باشد”. در صورت ثبت، دولت از آن حمایت می کند. مدت حمایت دولت از این علامت ده سال از تاریخ تسلیم اظهارنامه می باشد.  مرجع ثبت ، اداره ثبت شرکت ها و مالکیت صنعتی است.
ثبت علامت قابل اعتراض از سوی اشخاص ذی نفع است. کلیه دعاوی حقوقی و جزایی مربوط به علامت تجاری در دادگاه های تهران رسیدگی می شود. مطابق ماده 5 قانون ثبت علائم و اختراعات ایران، ثبت علامت های ذیل به عنوان علامت تجاری ممنوع است :
1. پرچم مملکتی ایران و هر پرچم دیگری که دولت ایران استعمال آن را به طور علامت تجاری منع کند و همچنین مدال ها و نشانه ها و انگ های دولت ایران .
2. کلمات و یا عباراتی که موهم انتساب به مقامات رسمی ایران باشد از قبیل دولتی و امثال آن .
3. علائم موسسات رسمی مانند هلال احمر، صلیب سرخ و نظایر آن .
4. علائمی که مخل انتظامات عمومی یا منافی عفت

مدارک لازم جهت  ثبت برند
علامت تجاری ( برند ) به دو نوع حقیقی و حقوقی به ثبت می رسد. بین علامت تجاری حقیقی و حقوقی در مدارک مورد نیاز آن  تفاوت است.برای شخص حقیقی همه ی مدارک باید به نام شخص و مرتبط به طبقه و فعالیت مورد نظر باشد و  در مدارک لازم برای شخص حقوقی تمام  مدارک ومجوزها باید به نام شخصیت حقوقی یعنی شرکت باشد و طبقه ی مورد نظر برای ثبت باید در موضوع شرکت ذکر شده باشد.
الف) شخص حقیقی:
1. کپی شناسنامه شخص متقاضی
2. کپی کارت ملی شخص متقاضی
3. کپی کارت بازرگانی (در صورتی که از حروف لاتین استفاده شده باشد)
4. نمونه علامت تجاری در کادر 10 در 10

5.ارائه نمونه برند طراحی شده در صورت درخواست متقاضی
6. گواهی امضا
7.شماره همراه به نام مالک
8.کد پستی طبق آدرس محل سکونت و محل فعالیت

نکته : کلیه مدارک ترجیحا برابر بااصل شده باشند

ب) شخص حقوقی:
1. کپی شناسنامه دارنده حق امضا
2. کپی کارت دارنده حق امضا
3. کپی روزنامه ی  تاسیس و آخرین تغییرات شرکت (از آخرین تغییرات شرکت نباید بیش از دو سال گذشته باشد)
4. کپی کارت بازرگانی (در صورتی که از حروف لاتین استفاده شده باشد)
5. یک نمونه از علامت مورد تقاضا (در کادر 10 در 10)

6.ارائه نمونه برند طراحی شده در صورت درخواست متقاضی

7. گواهی امضا دارنده حق امضا
8. شماره تماس شرکت و شماره همراه به نام دارنده حق امضا

مدارک ترجیحا برابر با اصل شده باشند
نکته: در صورتی که در تصویر علامت یا نام مورد نظر شما جهت ثبت کلمه یا حروف لاتین استفاده نشده باشد،ارائه ی کارت بازرگانی الزامی نخواهد بود.

مراحل ثبت علامت تجاری
اولین اقدام جهت ثبت برند ، انتخاب نام برای آن است. بحث برند و عوامل انتخاب نام برند یکی از عوامل مهم و تاثیرگذار حتی در سطح بین المللی است .
در انتخاب نام برند ، توجه به نکات ذیل الزامی است:
الف- اسامی عام را نمی توان به نام علامت تجاری یا برند انتخاب نمود.زیرا این نوع کلمات جنبه عمومی داشته و مختص نوع بخصوصی از کالا نمی تواند باشد.مثلاَ کلمه قند را نمی توان برای محصول قند انتخاب نمود و یا اینکه شکل ماهی را بدون آنکه حالت مخصوصی داشته باشد نمی توان برای کنسرو ماهی انتخاب نمود.
ب- اوصاف اجناس نمی توانند به عنوان علامت تجاری انتخاب شوند، مانند باقلوای شیرین
ج- نشانه های ساده مانند خط مستقیم و اشکال هندسی یا رنگ های عادی نباید به عنوان علامت اختیار شوند مگر آنکه از ترکیب آن ها تصویر ابتکاری پیدا شود.
انتخاب ارقام برای علامت تجاری اگر حاکی از کیفیت جنس نباشد،اصولاَ اشکالی ندارد.مثلاَ انتخاب 222 برای نوعی از پارچه یا ارقام 4711 برای ادوکلن،ولی انتخاب ارقام 30 یا 40 یا 50 برای روغن موتور چون شاید به نظر مشتری حاکی از کیفیت جنس و درجه غلظت آن باشد جایز نیست.
 
– انتخاب نوع اظهارنامه
– درج مشخصات مالک
– بارگذاری مدارک خواسته شده
– بازبینی اطلاعات وارد شده و تایید اطلاعات
– پرداخت هزینه ثبتی از طریق اینترنت
سپس، اداره مالکیت صنعتی ، به بررسی مدارک می پردازد، چنانچه نواقصی در آن ها مشاهده نماید ابلاغ رفع نقص ارسال می گردد و باید نقص را رفع نمایید و در صورت عدم نقص اطلاعات، آن را تایید می کند و مراتب ثبت و واریز مبلغ نهایی به متقاضی اطلاع رسانی می شود. در رابطه با هزینه ی واریزی چند نکته قابل ذکر است :
1. هزینه ی واریزی بر حسب حقیقی یا حقوقی بودن متقاضی ثبت علائم تجاری متفاوت می باشد.
2. علاوه بر هزینه های واریزی همان طور که در ادامه خواهیم گفتیم ، هر علامت تجاری چاپ دو آگهی در روزنامه ی رسمی کشور را نیز دارد که با توجه به تعداد خطوط و ابعاد علامت تجاری و سیاه سفید یا رنگی بودن آن هزینه خواهد داشت.
پس از طی این مراحل، مراتب در روزنامه رسمی با قید نام و نشانی صاحب علامت و کالاهایی که در آن ها از علامت استفاده می شود آگهی می گردد. چنانچه  ظرف 30 روز از تاریخ نشر آگهی اعتراضی از طرف اشخاص ذی نفع به عمل نیاید اداره ثبت علامت مورد تقاضا را به نام متقاضی در دفتر مخصوص به ثبت رسانیده و گواهی ثبت را به درخواست کننده تسلیم می نماید.
پس از ثبت علامت تصدیقی که حاوی نکات ذیل باشد با الصاق یک نمونه کامل از علامت بر روی آن به صاحب علامت یا نماینده او تسلیم می شود:
1- تاریخ وصول اظهارنامه و شماره ثبت آن در دفتر ثبت اظهارنامه
2- تاریخ ثبت علامت و شماره ثبت آن
3- اسم و اقامتگاه و تابعیت صاحب علامت
4- نوع مال التجاره و یا محصول و طبقات محصولی که علامت برای تشخیص آن به کار می رود.
5- تعیین اجزایی که صاحب علامت حق استفاده انحصاری آن را به خود تخصیص ثبت رسیده باشد.
6- تاریخ و شماره و محل ثبت در خارجه در صورتی که علامت قبلاَ در خارجه به ثبت رسیده باشد.
7- تاریخ صدور تصدیق
8- مدت اعتبار ثبت علامت
9- امضای رییس شعبه ثبت علائم تجارتی و مدیر کل ثبت اسناد و املاک


نوشته شده در : یکشنبه 12 آبان 1398  توسط : zohre zohreh.    نظرات() .

مراحل و مدارک لازم برای ثبت برند


کلمه برند (brand) ریشه در کلمه اسکاندیناوی برندر دارد. در واقع، در آن زمان علامت تجاری وسیله ای برای تشخیص صاحبان اصلی حیوانات به حساب می آمد و صاحب حیوانات با سوزاندن تن آن ها به شکل یک علامت ویژه، آن ها را علامت گذاری می کردند. امروزه، برندها علائمی هستند که برای معرفی کالا و محصول از لحاظ کیفیت و ضمانت مرغوبیت جنس آن ها مورد استفاده قرار می گیرند و می تواند نقش، رقم، حرف و … باشد.
ثبت علامت اختیاری است مگر در مواردی که دولت الزامی قرار دهد. به عنوان مثال، مواد غذایی که باید در لفاف و ظروف مخصوصی باشد مثل : کنسرو، کره و … یا نوشابه و آب های گازدار، یا لوازم آرایشی که اثر مستقیم روی پوست بدن انسان دارد. مثل : صابون، عطر، ادکلن و یا داروهای اختصاصی با موارد استعمال طبی اعم از انسانی و حیوانی ” مصوب 30 اردیبهشت ماه 1328 هیات دولت “.
علامت تجاری باید جدید باشد و سابقه ثبت و استعمال توسط دیگران را نداشته باشد. باید ابتکاری و توام با طراحی و ظرایف شکلی باشد. طوری باشد که مشتری را به اشتباه و سردرگمی و در نتیجه به انتخاب نادرست سوق ندهد.
شایان ذکر است ، با توجه به جدول طبقه بندی کالا،هرگاه برای نوعی کالای مشخص علامتی از طبقه ای خاص استفاده شود، شخص دیگری که پس از انتخاب علامت مذکور بخواهد برای کالای خود از نوع مشابه از طبقه مزبور و از همان علامت قبلی استفاده کند،با ممنوعیت استفاده و ثبت علامت مواجه خواهد شد.
به موجب ماده 12 قانون ثبت و علائم و اختراعات : ” علامت تجاری قابل نقل و انتقال است ولی انتقال آن در مقابل اشخاص ثالث وقتی معتبر خواهد بود که موافق مقررات این قانون به ثبت رسیده باشد”. در صورت ثبت، دولت از آن حمایت می کند. مدت حمایت دولت از این علامت ده سال از تاریخ تسلیم اظهارنامه می باشد.  مرجع ثبت ، اداره ثبت شرکت ها و مالکیت صنعتی است.
ثبت علامت قابل اعتراض از سوی اشخاص ذی نفع است. کلیه دعاوی حقوقی و جزایی مربوط به علامت تجاری در دادگاه های تهران رسیدگی می شود. مطابق ماده 5 قانون ثبت علائم و اختراعات ایران، ثبت علامت های ذیل به عنوان علامت تجاری ممنوع است :
1. پرچم مملکتی ایران و هر پرچم دیگری که دولت ایران استعمال آن را به طور علامت تجاری منع کند و همچنین مدال ها و نشانه ها و انگ های دولت ایران .
2. کلمات و یا عباراتی که موهم انتساب به مقامات رسمی ایران باشد از قبیل دولتی و امثال آن .
3. علائم موسسات رسمی مانند هلال احمر، صلیب سرخ و نظایر آن .
4. علائمی که مخل انتظامات عمومی یا منافی عفت

مدارک لازم جهت  ثبت برند
علامت تجاری ( برند ) به دو نوع حقیقی و حقوقی به ثبت می رسد. بین علامت تجاری حقیقی و حقوقی در مدارک مورد نیاز آن  تفاوت است.برای شخص حقیقی همه ی مدارک باید به نام شخص و مرتبط به طبقه و فعالیت مورد نظر باشد و  در مدارک لازم برای شخص حقوقی تمام  مدارک ومجوزها باید به نام شخصیت حقوقی یعنی شرکت باشد و طبقه ی مورد نظر برای ثبت باید در موضوع شرکت ذکر شده باشد.
الف) شخص حقیقی:
1. کپی شناسنامه شخص متقاضی
2. کپی کارت ملی شخص متقاضی
3. کپی کارت بازرگانی (در صورتی که از حروف لاتین استفاده شده باشد)
4. نمونه علامت تجاری در کادر 10 در 10

5.ارائه نمونه برند طراحی شده در صورت درخواست متقاضی
6. گواهی امضا
7.شماره همراه به نام مالک
8.کد پستی طبق آدرس محل سکونت و محل فعالیت

نکته : کلیه مدارک ترجیحا برابر بااصل شده باشند

ب) شخص حقوقی:
1. کپی شناسنامه دارنده حق امضا
2. کپی کارت دارنده حق امضا
3. کپی روزنامه ی  تاسیس و آخرین تغییرات شرکت (از آخرین تغییرات شرکت نباید بیش از دو سال گذشته باشد)
4. کپی کارت بازرگانی (در صورتی که از حروف لاتین استفاده شده باشد)
5. یک نمونه از علامت مورد تقاضا (در کادر 10 در 10)

6.ارائه نمونه برند طراحی شده در صورت درخواست متقاضی

7. گواهی امضا دارنده حق امضا
8. شماره تماس شرکت و شماره همراه به نام دارنده حق امضا

مدارک ترجیحا برابر با اصل شده باشند
نکته: در صورتی که در تصویر علامت یا نام مورد نظر شما جهت ثبت کلمه یا حروف لاتین استفاده نشده باشد،ارائه ی کارت بازرگانی الزامی نخواهد بود.

مراحل ثبت علامت تجاری
اولین اقدام جهت ثبت برند ، انتخاب نام برای آن است. بحث برند و عوامل انتخاب نام برند یکی از عوامل مهم و تاثیرگذار حتی در سطح بین المللی است .
در انتخاب نام برند ، توجه به نکات ذیل الزامی است:
الف- اسامی عام را نمی توان به نام علامت تجاری یا برند انتخاب نمود.زیرا این نوع کلمات جنبه عمومی داشته و مختص نوع بخصوصی از کالا نمی تواند باشد.مثلاَ کلمه قند را نمی توان برای محصول قند انتخاب نمود و یا اینکه شکل ماهی را بدون آنکه حالت مخصوصی داشته باشد نمی توان برای کنسرو ماهی انتخاب نمود.
ب- اوصاف اجناس نمی توانند به عنوان علامت تجاری انتخاب شوند، مانند باقلوای شیرین
ج- نشانه های ساده مانند خط مستقیم و اشکال هندسی یا رنگ های عادی نباید به عنوان علامت اختیار شوند مگر آنکه از ترکیب آن ها تصویر ابتکاری پیدا شود.
انتخاب ارقام برای علامت تجاری اگر حاکی از کیفیت جنس نباشد،اصولاَ اشکالی ندارد.مثلاَ انتخاب 222 برای نوعی از پارچه یا ارقام 4711 برای ادوکلن،ولی انتخاب ارقام 30 یا 40 یا 50 برای روغن موتور چون شاید به نظر مشتری حاکی از کیفیت جنس و درجه غلظت آن باشد جایز نیست.
 
– انتخاب نوع اظهارنامه
– درج مشخصات مالک
– بارگذاری مدارک خواسته شده
– بازبینی اطلاعات وارد شده و تایید اطلاعات
– پرداخت هزینه ثبتی از طریق اینترنت
سپس، اداره مالکیت صنعتی ، به بررسی مدارک می پردازد، چنانچه نواقصی در آن ها مشاهده نماید ابلاغ رفع نقص ارسال می گردد و باید نقص را رفع نمایید و در صورت عدم نقص اطلاعات، آن را تایید می کند و مراتب ثبت و واریز مبلغ نهایی به متقاضی اطلاع رسانی می شود. در رابطه با هزینه ی واریزی چند نکته قابل ذکر است :
1. هزینه ی واریزی بر حسب حقیقی یا حقوقی بودن متقاضی ثبت علائم تجاری متفاوت می باشد.
2. علاوه بر هزینه های واریزی همان طور که در ادامه خواهیم گفتیم ، هر علامت تجاری چاپ دو آگهی در روزنامه ی رسمی کشور را نیز دارد که با توجه به تعداد خطوط و ابعاد علامت تجاری و سیاه سفید یا رنگی بودن آن هزینه خواهد داشت.
پس از طی این مراحل، مراتب در روزنامه رسمی با قید نام و نشانی صاحب علامت و کالاهایی که در آن ها از علامت استفاده می شود آگهی می گردد. چنانچه  ظرف 30 روز از تاریخ نشر آگهی اعتراضی از طرف اشخاص ذی نفع به عمل نیاید اداره ثبت علامت مورد تقاضا را به نام متقاضی در دفتر مخصوص به ثبت رسانیده و گواهی ثبت را به درخواست کننده تسلیم می نماید.
پس از ثبت علامت تصدیقی که حاوی نکات ذیل باشد با الصاق یک نمونه کامل از علامت بر روی آن به صاحب علامت یا نماینده او تسلیم می شود:
1- تاریخ وصول اظهارنامه و شماره ثبت آن در دفتر ثبت اظهارنامه
2- تاریخ ثبت علامت و شماره ثبت آن
3- اسم و اقامتگاه و تابعیت صاحب علامت
4- نوع مال التجاره و یا محصول و طبقات محصولی که علامت برای تشخیص آن به کار می رود.
5- تعیین اجزایی که صاحب علامت حق استفاده انحصاری آن را به خود تخصیص ثبت رسیده باشد.
6- تاریخ و شماره و محل ثبت در خارجه در صورتی که علامت قبلاَ در خارجه به ثبت رسیده باشد.
7- تاریخ صدور تصدیق
8- مدت اعتبار ثبت علامت
9- امضای رییس شعبه ثبت علائم تجارتی و مدیر کل ثبت اسناد و املاک


نوشته شده در : یکشنبه 12 آبان 1398  توسط : zohre zohreh.    نظرات() .

مراحل و مدارک لازم برای ثبت برند


 

کلمه برند (brand) ریشه در کلمه اسکاندیناوی برندر دارد. در واقع، در آن زمان علامت تجاری وسیله ای برای تشخیص صاحبان اصلی حیوانات به حساب می آمد و صاحب حیوانات با سوزاندن تن آن ها به شکل یک علامت ویژه، آن ها را علامت گذاری می کردند. امروزه، برندها علائمی هستند که برای معرفی کالا و محصول از لحاظ کیفیت و ضمانت مرغوبیت جنس آن ها مورد استفاده قرار می گیرند و می تواند نقش، رقم، حرف و … باشد.
ثبت علامت اختیاری است مگر در مواردی که دولت الزامی قرار دهد. به عنوان مثال، مواد غذایی که باید در لفاف و ظروف مخصوصی باشد مثل : کنسرو، کره و … یا نوشابه و آب های گازدار، یا لوازم آرایشی که اثر مستقیم روی پوست بدن انسان دارد. مثل : صابون، عطر، ادکلن و یا داروهای اختصاصی با موارد استعمال طبی اعم از انسانی و حیوانی ” مصوب 30 اردیبهشت ماه 1328 هیات دولت “.
علامت تجاری باید جدید باشد و سابقه ثبت و استعمال توسط دیگران را نداشته باشد. باید ابتکاری و توام با طراحی و ظرایف شکلی باشد. طوری باشد که مشتری را به اشتباه و سردرگمی و در نتیجه به انتخاب نادرست سوق ندهد.
شایان ذکر است ، با توجه به جدول طبقه بندی کالا،هرگاه برای نوعی کالای مشخص علامتی از طبقه ای خاص استفاده شود، شخص دیگری که پس از انتخاب علامت مذکور بخواهد برای کالای خود از نوع مشابه از طبقه مزبور و از همان علامت قبلی استفاده کند،با ممنوعیت استفاده و ثبت علامت مواجه خواهد شد.
به موجب ماده 12 قانون ثبت و علائم و اختراعات : ” علامت تجاری قابل نقل و انتقال است ولی انتقال آن در مقابل اشخاص ثالث وقتی معتبر خواهد بود که موافق مقررات این قانون به ثبت رسیده باشد”. در صورت ثبت، دولت از آن حمایت می کند. مدت حمایت دولت از این علامت ده سال از تاریخ تسلیم اظهارنامه می باشد.  مرجع ثبت ، اداره ثبت شرکت ها و مالکیت صنعتی است.
ثبت علامت قابل اعتراض از سوی اشخاص ذی نفع است. کلیه دعاوی حقوقی و جزایی مربوط به علامت تجاری در دادگاه های تهران رسیدگی می شود. مطابق ماده 5 قانون ثبت علائم و اختراعات ایران، ثبت علامت های ذیل به عنوان علامت تجاری ممنوع است :
1. پرچم مملکتی ایران و هر پرچم دیگری که دولت ایران استعمال آن را به طور علامت تجاری منع کند و همچنین مدال ها و نشانه ها و انگ های دولت ایران .
2. کلمات و یا عباراتی که موهم انتساب به مقامات رسمی ایران باشد از قبیل دولتی و امثال آن .
3. علائم موسسات رسمی مانند هلال احمر، صلیب سرخ و نظایر آن .
4. علائمی که مخل انتظامات عمومی یا منافی عفت

مدارک لازم جهت  ثبت برند
علامت تجاری ( برند ) به دو نوع حقیقی و حقوقی به ثبت می رسد. بین علامت تجاری حقیقی و حقوقی در مدارک مورد نیاز آن  تفاوت است.برای شخص حقیقی همه ی مدارک باید به نام شخص و مرتبط به طبقه و فعالیت مورد نظر باشد و  در مدارک لازم برای شخص حقوقی تمام  مدارک ومجوزها باید به نام شخصیت حقوقی یعنی شرکت باشد و طبقه ی مورد نظر برای ثبت باید در موضوع شرکت ذکر شده باشد.
الف) شخص حقیقی:
1. کپی شناسنامه شخص متقاضی
2. کپی کارت ملی شخص متقاضی
3. کپی کارت بازرگانی (در صورتی که از حروف لاتین استفاده شده باشد)
4. نمونه علامت تجاری در کادر 10 در 10

5.ارائه نمونه برند طراحی شده در صورت درخواست متقاضی
6. گواهی امضا
7.شماره همراه به نام مالک
8.کد پستی طبق آدرس محل سکونت و محل فعالیت

نکته : کلیه مدارک ترجیحا برابر بااصل شده باشند

ب) شخص حقوقی:
1. کپی شناسنامه دارنده حق امضا
2. کپی کارت دارنده حق امضا
3. کپی روزنامه ی  تاسیس و آخرین تغییرات شرکت (از آخرین تغییرات شرکت نباید بیش از دو سال گذشته باشد)
4. کپی کارت بازرگانی (در صورتی که از حروف لاتین استفاده شده باشد)
5. یک نمونه از علامت مورد تقاضا (در کادر 10 در 10)

6.ارائه نمونه برند طراحی شده در صورت درخواست متقاضی

7. گواهی امضا دارنده حق امضا
8. شماره تماس شرکت و شماره همراه به نام دارنده حق امضا

مدارک ترجیحا برابر با اصل شده باشند
نکته: در صورتی که در تصویر علامت یا نام مورد نظر شما جهت ثبت کلمه یا حروف لاتین استفاده نشده باشد،ارائه ی کارت بازرگانی الزامی نخواهد بود.

مراحل ثبت علامت تجاری
اولین اقدام جهت ثبت برند ، انتخاب نام برای آن است. بحث برند و عوامل انتخاب نام برند یکی از عوامل مهم و تاثیرگذار حتی در سطح بین المللی است .
در انتخاب نام برند ، توجه به نکات ذیل الزامی است:
الف- اسامی عام را نمی توان به نام علامت تجاری یا برند انتخاب نمود.زیرا این نوع کلمات جنبه عمومی داشته و مختص نوع بخصوصی از کالا نمی تواند باشد.مثلاَ کلمه قند را نمی توان برای محصول قند انتخاب نمود و یا اینکه شکل ماهی را بدون آنکه حالت مخصوصی داشته باشد نمی توان برای کنسرو ماهی انتخاب نمود.
ب- اوصاف اجناس نمی توانند به عنوان علامت تجاری انتخاب شوند، مانند باقلوای شیرین
ج- نشانه های ساده مانند خط مستقیم و اشکال هندسی یا رنگ های عادی نباید به عنوان علامت اختیار شوند مگر آنکه از ترکیب آن ها تصویر ابتکاری پیدا شود.
انتخاب ارقام برای علامت تجاری اگر حاکی از کیفیت جنس نباشد،اصولاَ اشکالی ندارد.مثلاَ انتخاب 222 برای نوعی از پارچه یا ارقام 4711 برای ادوکلن،ولی انتخاب ارقام 30 یا 40 یا 50 برای روغن موتور چون شاید به نظر مشتری حاکی از کیفیت جنس و درجه غلظت آن باشد جایز نیست.
انتخاب حروف نیز برای علامت اشکالی ندارد و امروزه اغلب علامات کارخانجات حروف اولیه نام کارخانه را نشان می دهد. مانند G.E.C-Fiat و غیره
پس از انتخاب نام، باید اظهارنامه را در سامانه اداره مالکیت صنعتی ثبت کرد. برای این منظور به پایگاه اینترنتی مالکیت صنعتی ( قسمت ثبت علائم تجاری ) به نشانی http://ip.ssaa.ir  مراجعه نمایید. مراحل ثبت نام در سامانه به قرار ذیل است :
– انتخاب نوع اظهارنامه
– درج مشخصات مالک
– بارگذاری مدارک خواسته شده
– بازبینی اطلاعات وارد شده و تایید اطلاعات
– پرداخت هزینه ثبتی از طریق اینترنت
سپس، اداره مالکیت صنعتی ، به بررسی مدارک می پردازد، چنانچه نواقصی در آن ها مشاهده نماید ابلاغ رفع نقص ارسال می گردد و باید نقص را رفع نمایید و در صورت عدم نقص اطلاعات، آن را تایید می کند و مراتب ثبت و واریز مبلغ نهایی به متقاضی اطلاع رسانی می شود. در رابطه با هزینه ی واریزی چند نکته قابل ذکر است :
1. هزینه ی واریزی بر حسب حقیقی یا حقوقی بودن متقاضی ثبت علائم تجاری متفاوت می باشد.
2. علاوه بر هزینه های واریزی همان طور که در ادامه خواهیم گفتیم ، هر علامت تجاری چاپ دو آگهی در روزنامه ی رسمی کشور را نیز دارد که با توجه به تعداد خطوط و ابعاد علامت تجاری و سیاه سفید یا رنگی بودن آن هزینه خواهد داشت.
پس از طی این مراحل، مراتب در روزنامه رسمی با قید نام و نشانی صاحب علامت و کالاهایی که در آن ها از علامت استفاده می شود آگهی می گردد. چنانچه  ظرف 30 روز از تاریخ نشر آگهی اعتراضی از طرف اشخاص ذی نفع به عمل نیاید اداره ثبت علامت مورد تقاضا را به نام متقاضی در دفتر مخصوص به ثبت رسانیده و گواهی ثبت را به درخواست کننده تسلیم می نماید.
پس از ثبت علامت تصدیقی که حاوی نکات ذیل باشد با الصاق یک نمونه کامل از علامت بر روی آن به صاحب علامت یا نماینده او تسلیم می شود:
1- تاریخ وصول اظهارنامه و شماره ثبت آن در دفتر ثبت اظهارنامه
2- تاریخ ثبت علامت و شماره ثبت آن
3- اسم و اقامتگاه و تابعیت صاحب علامت
4- نوع مال التجاره و یا محصول و طبقات محصولی که علامت برای تشخیص آن به کار می رود.
5- تعیین اجزایی که صاحب علامت حق استفاده انحصاری آن را به خود تخصیص ثبت رسیده باشد.
6- تاریخ و شماره و محل ثبت در خارجه در صورتی که علامت قبلاَ در خارجه به ثبت رسیده باشد.
7- تاریخ صدور تصدیق
8- مدت اعتبار ثبت علامت
9- امضای رییس شعبه ثبت علائم تجارتی و مدیر کل ثبت اسناد و املاک


نوشته شده در : یکشنبه 12 آبان 1398  توسط : zohre zohreh.    نظرات() .

مراحل و مدارک لازم برای ثبت برند


 
کلمه برند (brand) ریشه در کلمه اسکاندیناوی برندر دارد. در واقع، در آن زمان علامت تجاری وسیله ای برای تشخیص صاحبان اصلی حیوانات به حساب می آمد و صاحب حیوانات با سوزاندن تن آن ها به شکل یک علامت ویژه، آن ها را علامت گذاری می کردند. امروزه، برندها علائمی هستند که برای معرفی کالا و محصول از لحاظ کیفیت و ضمانت مرغوبیت جنس آن ها مورد استفاده قرار می گیرند و می تواند نقش، رقم، حرف و … باشد.
ثبت علامت اختیاری است مگر در مواردی که دولت الزامی قرار دهد. به عنوان مثال، مواد غذایی که باید در لفاف و ظروف مخصوصی باشد مثل : کنسرو، کره و … یا نوشابه و آب های گازدار، یا لوازم آرایشی که اثر مستقیم روی پوست بدن انسان دارد. مثل : صابون، عطر، ادکلن و یا داروهای اختصاصی با موارد استعمال طبی اعم از انسانی و حیوانی ” مصوب 30 اردیبهشت ماه 1328 هیات دولت “.
علامت تجاری باید جدید باشد و سابقه ثبت و استعمال توسط دیگران را نداشته باشد. باید ابتکاری و توام با طراحی و ظرایف شکلی باشد. طوری باشد که مشتری را به اشتباه و سردرگمی و در نتیجه به انتخاب نادرست سوق ندهد.
شایان ذکر است ، با توجه به جدول طبقه بندی کالا،هرگاه برای نوعی کالای مشخص علامتی از طبقه ای خاص استفاده شود، شخص دیگری که پس از انتخاب علامت مذکور بخواهد برای کالای خود از نوع مشابه از طبقه مزبور و از همان علامت قبلی استفاده کند،با ممنوعیت استفاده و ثبت علامت مواجه خواهد شد.
به موجب ماده 12 قانون ثبت و علائم و اختراعات : ” علامت تجاری قابل نقل و انتقال است ولی انتقال آن در مقابل اشخاص ثالث وقتی معتبر خواهد بود که موافق مقررات این قانون به ثبت رسیده باشد”. در صورت ثبت، دولت از آن حمایت می کند. مدت حمایت دولت از این علامت ده سال از تاریخ تسلیم اظهارنامه می باشد.  مرجع ثبت ، اداره ثبت شرکت ها و مالکیت صنعتی است.
ثبت علامت قابل اعتراض از سوی اشخاص ذی نفع است. کلیه دعاوی حقوقی و جزایی مربوط به علامت تجاری در دادگاه های تهران رسیدگی می شود. مطابق ماده 5 قانون ثبت علائم و اختراعات ایران، ثبت علامت های ذیل به عنوان علامت تجاری ممنوع است :
1. پرچم مملکتی ایران و هر پرچم دیگری که دولت ایران استعمال آن را به طور علامت تجاری منع کند و همچنین مدال ها و نشانه ها و انگ های دولت ایران .
2. کلمات و یا عباراتی که موهم انتساب به مقامات رسمی ایران باشد از قبیل دولتی و امثال آن .
3. علائم موسسات رسمی مانند هلال احمر، صلیب سرخ و نظایر آن .
4. علائمی که مخل انتظامات عمومی یا منافی عفت

مدارک لازم جهت  ثبت برند
علامت تجاری ( برند ) به دو نوع حقیقی و حقوقی به ثبت می رسد. بین علامت تجاری حقیقی و حقوقی در مدارک مورد نیاز آن  تفاوت است.برای شخص حقیقی همه ی مدارک باید به نام شخص و مرتبط به طبقه و فعالیت مورد نظر باشد و  در مدارک لازم برای شخص حقوقی تمام  مدارک ومجوزها باید به نام شخصیت حقوقی یعنی شرکت باشد و طبقه ی مورد نظر برای ثبت باید در موضوع شرکت ذکر شده باشد.
الف) شخص حقیقی:
1. کپی شناسنامه شخص متقاضی
2. کپی کارت ملی شخص متقاضی
3. کپی کارت بازرگانی (در صورتی که از حروف لاتین استفاده شده باشد)
4. نمونه علامت تجاری در کادر 10 در 10

5.ارائه نمونه برند طراحی شده در صورت درخواست متقاضی
6. گواهی امضا
7.شماره همراه به نام مالک
8.کد پستی طبق آدرس محل سکونت و محل فعالیت

نکته : کلیه مدارک ترجیحا برابر بااصل شده باشند

ب) شخص حقوقی:
1. کپی شناسنامه دارنده حق امضا
2. کپی کارت دارنده حق امضا
3. کپی روزنامه ی  تاسیس و آخرین تغییرات شرکت (از آخرین تغییرات شرکت نباید بیش از دو سال گذشته باشد)
4. کپی کارت بازرگانی (در صورتی که از حروف لاتین استفاده شده باشد)
5. یک نمونه از علامت مورد تقاضا (در کادر 10 در 10)

6.ارائه نمونه برند طراحی شده در صورت درخواست متقاضی

7. گواهی امضا دارنده حق امضا
8. شماره تماس شرکت و شماره همراه به نام دارنده حق امضا

مدارک ترجیحا برابر با اصل شده باشند
نکته: در صورتی که در تصویر علامت یا نام مورد نظر شما جهت ثبت کلمه یا حروف لاتین استفاده نشده باشد،ارائه ی کارت بازرگانی الزامی نخواهد بود.

مراحل ثبت علامت تجاری
اولین اقدام جهت ثبت برند ، انتخاب نام برای آن است. بحث برند و عوامل انتخاب نام برند یکی از عوامل مهم و تاثیرگذار حتی در سطح بین المللی است .
در انتخاب نام برند ، توجه به نکات ذیل الزامی است:
الف- اسامی عام را نمی توان به نام علامت تجاری یا برند انتخاب نمود.زیرا این نوع کلمات جنبه عمومی داشته و مختص نوع بخصوصی از کالا نمی تواند باشد.مثلاَ کلمه قند را نمی توان برای محصول قند انتخاب نمود و یا اینکه شکل ماهی را بدون آنکه حالت مخصوصی داشته باشد نمی توان برای کنسرو ماهی انتخاب نمود.
ب- اوصاف اجناس نمی توانند به عنوان علامت تجاری انتخاب شوند، مانند باقلوای شیرین
ج- نشانه های ساده مانند خط مستقیم و اشکال هندسی یا رنگ های عادی نباید به عنوان علامت اختیار شوند مگر آنکه از ترکیب آن ها تصویر ابتکاری پیدا شود.
انتخاب ارقام برای علامت تجاری اگر حاکی از کیفیت جنس نباشد،اصولاَ اشکالی ندارد.مثلاَ انتخاب 222 برای نوعی از پارچه یا ارقام 4711 برای ادوکلن،ولی انتخاب ارقام 30 یا 40 یا 50 برای روغن موتور چون شاید به نظر مشتری حاکی از کیفیت جنس و درجه غلظت آن باشد جایز نیست.
انتخاب حروف نیز برای علامت اشکالی ندارد و امروزه اغلب علامات کارخانجات حروف اولیه نام کارخانه را نشان می دهد. مانند G.E.C-Fiat و غیره
پس از انتخاب نام، باید اظهارنامه را در سامانه اداره مالکیت صنعتی ثبت کرد. برای این منظور به پایگاه اینترنتی مالکیت صنعتی ( قسمت ثبت علائم تجاری ) به نشانی http://ip.ssaa.ir  مراجعه نمایید. مراحل ثبت نام در سامانه به قرار ذیل است :
– انتخاب نوع اظهارنامه
– درج مشخصات مالک
– بارگذاری مدارک خواسته شده
– بازبینی اطلاعات وارد شده و تایید اطلاعات
– پرداخت هزینه ثبتی از طریق اینترنت
سپس، اداره مالکیت صنعتی ، به بررسی مدارک می پردازد، چنانچه نواقصی در آن ها مشاهده نماید ابلاغ رفع نقص ارسال می گردد و باید نقص را رفع نمایید و در صورت عدم نقص اطلاعات، آن را تایید می کند و مراتب ثبت و واریز مبلغ نهایی به متقاضی اطلاع رسانی می شود. در رابطه با هزینه ی واریزی چند نکته قابل ذکر است :
1. هزینه ی واریزی بر حسب حقیقی یا حقوقی بودن متقاضی ثبت علائم تجاری متفاوت می باشد.
2. علاوه بر هزینه های واریزی همان طور که در ادامه خواهیم گفتیم ، هر علامت تجاری چاپ دو آگهی در روزنامه ی رسمی کشور را نیز دارد که با توجه به تعداد خطوط و ابعاد علامت تجاری و سیاه سفید یا رنگی بودن آن هزینه خواهد داشت.
پس از طی این مراحل، مراتب در روزنامه رسمی با قید نام و نشانی صاحب علامت و کالاهایی که در آن ها از علامت استفاده می شود آگهی می گردد. چنانچه  ظرف 30 روز از تاریخ نشر آگهی اعتراضی از طرف اشخاص ذی نفع به عمل نیاید اداره ثبت علامت مورد تقاضا را به نام متقاضی در دفتر مخصوص به ثبت رسانیده و گواهی ثبت را به درخواست کننده تسلیم می نماید.
پس از ثبت علامت تصدیقی که حاوی نکات ذیل باشد با الصاق یک نمونه کامل از علامت بر روی آن به صاحب علامت یا نماینده او تسلیم می شود:
1- تاریخ وصول اظهارنامه و شماره ثبت آن در دفتر ثبت اظهارنامه
2- تاریخ ثبت علامت و شماره ثبت آن
3- اسم و اقامتگاه و تابعیت صاحب علامت
4- نوع مال التجاره و یا محصول و طبقات محصولی که علامت برای تشخیص آن به کار می رود.
5- تعیین اجزایی که صاحب علامت حق استفاده انحصاری آن را به خود تخصیص ثبت رسیده باشد.
6- تاریخ و شماره و محل ثبت در خارجه در صورتی که علامت قبلاَ در خارجه به ثبت رسیده باشد.
7- تاریخ صدور تصدیق
8- مدت اعتبار ثبت علامت
9- امضای رییس شعبه ثبت علائم تجارتی و مدیر کل ثبت اسناد و املاک


نوشته شده در : یکشنبه 12 آبان 1398  توسط : zohre zohreh.    نظرات() .

ثبت شرکت حمل و نقل هوایی


حمل و نقل در امر تجارت نقش مهمی دارد و طبیعی است بدون آن تجارت ممکن نیست. حمل و نقل از راه خشکی و دریا از زمان قدیم معمول بوده و با گذشت زمان تکامل یافته تا به پایه امروز رسیده است.
امروزه موضوع حمل و نقل از مسائل بسیار مهم می باشد؛ زیرا برای تجارت کالا یگانه وسیله ارسال و دریافت است و در امر سیاحت نیز نقش عمده دارد. به همین دلیل شرکت های بزرگ هواپیمایی، اتوبوسرانی، ترموا و غیره تشکیل شده که مخصوصاَ دخالت زیادی در زندگی روزمره انسان دارند و قاعدتاَ باید تحت نظم معینی درآیند.
انواع حمل و نقل را می توان به حمل و نقل دریایی، هوایی و جاده ای تقسیم نمود. محموله های فوری، فاسد شدنی، سبک و قیمتی و نسبتاً کوچک بیشتر در بخش حمل و نقل هوایی جا به جا می شوند. بنابراین، شرکت ها حمل و نقل هوایی نقش بسزایی در حمل و نقل هوایی دارند. به موجب ماده 1 دستورالعمل اجرایی و ضوابط تأسیس شرکت ها و یا مؤسسات حمل و نقل هوایی، شرکت یا موسسه حمل و نقل هوایی هر شخص حقیقی یا حقوقی است که بر طبق ماده 17 قانون هواپیمایی کشوری پس از تایید شورایعالی کشوری از جهت انطباق با مصالح کشور، با دارا بودن شرایط ذیل به تصدی حمل و نقل هوایی، بار و مسافر طبق قوانین و مقررات هواپیمایی کشوری مبادرت ورزد.
شرایط داوطلبان پروانه تصدی حمل و نقل هوایی در مورد اشخاص حقیقی و یا موسسین حقوقی به شرح ذیل می باشد:
الف. تدین به دین اسلام یا یکی از ادیان شناخته شده در قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران
ب. نداشتن محکومیت جزایی موثر که مانع از برخورداری از حقوق اجتماعی باشد.
ج. در اختیار داشتن سرمایه، امکانات و تجهیزات کافی به تشخیص شورایعالی هواپیمایی کشوری که سرمایه نقدی آن نباید کمتر از دو میلیارد ریال تامین و پرداخت شده باشد.
د. تعهد پذیرش مقررات هواپیمایی کشوری
وفق ماده 7 آیین نامه نامبرده، مدیر عامل شرکت یا مدیر اجرایی موسسه، علاوه بر شرایط فوق می بایست دارای شرایط ذیل باشد.
1. داشتن تابعیت ایران
2. حداقل سن برای ثبت این نوع شرکت،  25 سال سن می باشد.
3. داشتن کارت پایان خدمت وظیفه یا معافیت دائم ( برای مردان )
4. داشتن تاییدیه صلاحیت ( امنیتی – سیاسی )
5. آشنایی به یکی از زبان های مورد عمل ایکائو ( ترجیحاً انگلیسی)
6. داشتن حداقل 5 سال سابقه کار در امور تخصصی (فنی – عملیاتی – بازرگانی) هواپیمایی.
چنانچه متقاضی شرایط لازم را از دست بدهد با توجه به ضوابط دستورالعمل نامبرده مراتب لغو پروانه از طریق سازمان هواپیمایی کشوری به وی ابلاغ خواهد شد.

مدارک مورد نیاز جهت ثبت شرکت حمل و نقل هوایی :
1. تحویل سه نسخه فرم درخواست ثبت شرکت حمل و نقل هوایی
2. ارائه دو نسخه اساسنامه مورد تصویب شرکت حمل و نقل هوایی
3. اصل و کپی آخرین مدرک تحصیلی متقاضی
4. اصل و کپی کارت پایان خدمت یا معافیت دائم
5. ارائه چهار قطعه عکس سه در چهار و پنج قطعه عکس شش در چهار
6. ارائه کپی برابر اصل مدرک ایثارگری در صورت داشتن
7. کپی گذرنامه متقاضی و همسر از صفحات 2 تا 9 (در صورت دارا بودن، یک سری)
8. دو سری اصل و کپی شناسنامه از تمامی صفحات
9.تحویل صورتجلسه اولین هیات مدیره مبنی بر انتخاب رئیس، نایب رئیس و منشی هیات مدیره شرکت حمل و نقل هوایی
10. پرداخت کلیه سرمایه شرکت طبق اساسنامه شرکت
11. ارائه گواهی عدم سوء پیشینه و گواهی عدم اعتیاد به مواد مخدر


نوشته شده در : شنبه 11 آبان 1398  توسط : zohre zohreh.    نظرات() .

کدام شرکت را برای ثبت انتخاب کنیم ؟


 
تجارت در قالب ها یا ظرف های متنوعی قابل انجام است ؛ انفرادی ،شرکت فاقد شخصیت حقوقی یا اصطلاحاَ شرکت مدنی و شرکت دارای شخصیت حقوقی یا اصطلاحاَ شرکت تجاری. شخصی که می خواهد آغاز به تجارت کند ، طبیعتاَ سوالاتی در زمینه قالب یا ظرف اشتغال به تجارت دارد. از جمله اینکه :
_ کدام شرکت را برای ثبت انتخاب کنم ؟ خصوصیات هر یک از این شرکت ها چیست ؟
_ آیا از میان قالب های پیش ساخته قانونی، حق انتخاب دارم ؟
پاسخ به این پرسش های مقدماتی ، طی این مقاله مورد بحث قرار خواهد گرفت. لطفاَ ما را تا انتهای این مقاله همراهی بفرمایید.

انواع شرکت تجاری
قانون تجارت ایران در ماده 20، شرکت های تجاری را بر 7 قسم و به شرح ذیل احصاء نموده است :
1.شرکت های سهامی ( به موجب ماده 4 لایحه اصلاح قسمتی از قانون تجارت مصوب 24/12/1347 شرکت سهامی به دو نوع شرکت سهامی عام و خاص تقسیم می شود.)
2.شرکت تضامنی
3.شرکت با مسئولیت محدود
4.شرکت مختلط غیر سهامی
5.شرکت مختلط سهامی
6.شرکت نسبی
7.شرکت تعاونی تولید و مصرف
علت تنوع و تعدد شرکت ها صرفاَ یک ضرورت اجتماعی و تجاری است. بنابراین ، ضروریات اجتماعی و هدف موسسین و نوع امتیازاتی که در تشکیل شرکت های تجاری مد نظر بوده است منجر به تشکیل شرکت های گوناگون شده است. حال ممکن است این سوال مطرح شود که آیا از میان قالب های پیش ساخته ی قانونی حق انتخاب داریم ؟
رفتار منطقی مقنن ایجاب می کند که از صدور فرامین غیرضروری خودداری نموده و جز در صورت وجود دلایل محکم ، آزادی اشخاص در انتخاب قالب مناسب برای امر تجارت را محترم شمارد. اهم آنکه ممکن است مقنن را به اعمال محدودیت هایی وا دارد از این قرار است :
_ حفظ حقوق معامله گران با تاجر ،
_ حفظ حقوق شرکای کم سرمایه در قالب های مشارکتی
_ تسهیل نظارت دولت بر امر تجارت
ابزارهای مقنن جهت استفاده از قالب های تعیین شده در قانون تجارت به قرار ذیل است :
_ عدم اعطای مجوز فعالیت ، مانند آنکه مجوز فعالیت صرافی فقط به شرکت تضامنی داده شود؛
_ ممانعت از تشکیل قالبی که مطلوب مقنن نیست مانند آنکه مرجع ثبت شرکت های تجاری به استناد قانون ، از تشکیل شرکت با مسئولیت محدود با موضوع فعالیت بانکداری خودداری نماید ،
_ ایجاد آثار حقوقی نامطلوب و تنبیهی برای عدم رعایت محدودیت های قانونی ، مانند آنکه تجارت در قالب موسسه غیرتجاری ، موجب مسئولیت تضامنی همه شرکای آن موسسه گردد.
در ادامه ، جهت تصریح در انتخاب درست انتخاب قالب شرکت ، به بررسی ویژگی هاو خصوصیات هر یک از شرکت ها می پردازیم.
1. شرکت تضامنی
این شرکت از حداقل دو نفر شریک تشکیل می شود که شریک ضامن خوانده می شوند. ویژگی تعهد این شرکا این است که هریک از آنان مسئول پرداخت تمام طلب شرکت در مقابل طلبکاران است و مسئولیتش به آورده ای که به شرکت آورده ، محدود نمی شود. هرگاه طلبکاران شرکت نتوانند با مراجعه به شرکت ، طلب خود را دریافت دارند می توانند پس از انحلال شرکت به شریک مراجعه کنند . شریک باید از دارایی شخصی خود طلب طلبکاران را بپردازد.
2. شرکت نسبی
شرکت نسبی از جنبه های مختلف نظیر شرکت تضامنی است ؛ ولی برخلاف شرکت اخیر ، مسئولیت شرکای شرکت به نسبت مالکیت آن ها در سرمایه شرکت تعیین می شود. برای مثال، هرگاه شرکت ، سه نفر شریک داشته باشد و هر یک از شرکاء ، مالک یک سوم سرمایه شریک باشند، هر شریکی باید یک سوم از طلب طلبکاران شرکت را بپردازد. اگر طلبکاران به شرکت مراجعه کنند و شرکت قادر به پرداخت تمامی دیون خود به طلبکاران نباشد، طلبکاران می توانند بقیه طلب خود از شرکت را از شرکا بگیرند؛ اما چون مسئولیت شرکا تضامنی نیست ، طلبکاران فقط یک سوم از مطالبات خود را از هر شریک می گیرند و برای دوسوم دیگر باید به دو شریک دیگر مراجعه کنند. برای نمونه ، اگر سرمایه شرکت 900 هزار ریال و سهم الشرکه هر شریک 300 هزار ریال باشد، هر گاه دارایی شرکت حین تقاضای طلبکاران فقط 900 هزار ریال ، اما طلب طلبکاران 1200000 ریال باشد، طلبکاران بابت 300 هزار ریال باقی مانده از طلب خود – که شرکت قادر به پرداخت آن نبوده است – می توانند به هر شریک فقط تا سقف 100 هزار ریال مراجعه کنند که این مقدار را هر شریک باید از دارایی شخصی خود پرداخت کند. قانونگذار ایران مقررات راجع به شرکت نسبی را از مقررات شرکت مدنی و اصول حقوق اسلامی اقتباس کرده است و در حقوق اروپایی نمی توان برای آن شرکتی مشابه نام برد.
3. شرکت با مسئولیت محدود
شرکت با مسئولیت محدود یکی دیگر از شرکت های سرمایه است و در آن مانند دو شرکت سرمایه دیگر ( شرکت های سهامی عام و خاص ) ، مسئولیت شرکا در برابر طلبکاران شرکت ، محدود به میزان سرمایه ای است که در شرکت دارند و جوابگوی طلب طلبکاران شرکت ، فقط دارایی شرکت است.
شرکت با مسئولیت محدود ، بین دو یا چند نفر برای انجام امور تجاری تشکیل می شود. در اسم شرکت باید عبارت ” با مسئولیت محدود ” حتماَ قید شود ، در غیر این صورت به تصریح قانون تجارت ، در مقابل اشخاص ثالث ، شرکت تضامنی محسوب خواهند شد و در نتیجه شرکای شرکت در برابر بدهی های آن متضامناَ مسئول خواهند بود. ضمناَ اسم هیچ کدام از شرکا نباید به همراه نام شرکت آورده شود والا شریکی که اسم او قید شده است ، در مقابل اشخاص ثالث ، حکم شریک ضامن در شرکت تضامنی را خواهد داشت.
سرمایه شرکا ممکن است نقدی یا غیر نقدی باشد و لازم است که تمام سرمایه نقدی پرداخت شود و تمام سهم الشرکه غیر نقدی قیمت گذاری و تسلیم شود. سرمایه شرکت با مسئولیت محدود را نمی توان به سهام تقسیم کرد ؛ همچنین سهم الشرکه شرکا را نیز نمی توان به شکل اوراق تجاری قابل انتقال درآورد. سهم الشرکه قابل انتقال به غیر نیست ، مگر با رضایت عده ای از شرکا که لااقل سه چهارم سرمایه متعلق به آن ها باشد و اکثریت عددی نیز داشته باشند ؛ و انتقال وقتی واجد اعتبار است که به موجب سند رسمی صورت گیرد. اداره امور شرکت بر عهده مدیر یا مدیرانی است که شرکا آن ها را از بین خود یا از خارج، برای مدت محدود یا نامحدود انتخاب می کنند. هر یک از شرکا به نسبت سهم الشرکه ای که در شرکت دارد ، دارای رای است ؛ مگر اینکه اساسنامه ، ترتیب دیگری پیش بینی کرده باشد. تقسیم منافع شرکت بین شرکا به نسبت سرمایه آن هاست ؛ مگر اینکه اساسنامه مقررات دیگری را در این باره تعیین کرده باشد. برای شرکت با مسئولیت محدود ، هر گاه تعداد شرکای آن دوازده نفر یا کمتر باشند ، بازرسی پیش بینی نشده است ، ولی اگر تعداد شرکا سیزده نفر یا بیشتر باشد ، هیئتی به نام هیئت نظار ، مرکب از سه نفر عضو تشکیل می شود. مدت عضویت در هیئت نظار یک سال است.
4. شرکت سهامی خاص
این شرکت از حداقل سه شریک تشکیل می شود و ویژگی بارزش این است که صاحبان سرمایه، که به سهامدار تعبیر می شوند، دارای اوراق سهم هستند نه اینکه مانند شرکت های پیش گفته ، سهم الشرکه داشته باشند. در این نوع شرکت ، سرمایه به سهام مساوی تقسیم شده و هر شریک مالک تعدادی از این سهام است. فرض کنیم سرمایه شرکتی که از سه سهامدار تشکیل شده ، بالغ بر 900 هزار ریال باشد و هر یک از آن ها یک سوم این مبلغ را به شرکت آورده باشند و سررمایه شرکت نیز به 900 سهام 1000 ریالی تقسیم شده باشد. در چنین صورتی، هر یک از شرکا ، مالک 300 سهم است و می تواند تعدادی از آن ها را به کسانی که می خواهد منتقل کند. علی الاصول، این انتقال آزاد است و این امر، از دیگر خصایص عمده شرکت سهامی خاص به شمار می رود. شرکت سهامی خاص دو ویژگی دیگر نیز دارد. اول اینکه ، در آن مسئولیت سهامداران محدود به مقدار سهام آن هاست، چیزی که در مورد شرکت با مسئولیت محدود نیز صادق است ، دوم اینکه موسسات شرکت ، یعنی شرکای اولیه آن ، نمی توانند با پذیره نویسی ، یعنی با مراجعه به عموم مردم، سرمایه شرکت را تامین کنند و آورندگان سرمایه فقط خود موسسان هستند.
5. شرکت سهامی عام
آنچه در مورد شرکت سهامی خاص گفته شد، در مورد شرکت سهامی عام نیز صادق است ، جز اینکه اولاَ در این نوع شرکت ، سهامداران باید لااقل پنج نفر باشند ؛ ثانیاَ موسسان می توانند برای تشکیل سرمایه شرکت ، با انتشار اوراق پذیره نویسی ، اشخاص ثالث را در تامین سرمایه سهیم کنند.
6. شرکت مختلط سهامی
شرکت مختلط سهامی، شرکتی است که تحت اسم مخصوصی، بین یک عده شرکای سهامی و یک یا چند نفر شریک ضامن تشکیل می شود. شرکای سهامی کسانی هستند که سرمایه آن ها به صورت سهام متساوی القیمه درآمده و مسئولیت آن ها تا میزان سرمایه ای است که در شرکت دارند. شریک ضامن کسی است که سرمایه او به صورت سهام درنیامده و مسئول کلیه بدهی هایی است که ممکن است علاوه بر دارایی شرکت پیدا شود. در صورت تعدد شریک ضامن ، مسئولیت آن ها در مقابل طلبکاران شرکت و روابط آن ها با یکدیگر تابع مقررات شرکت تضامنی خواهد بود.
در نام شرکت باید عبارت ” شرکت مختلط ” و لااقل اسم یکی از شرکای ضامن قید شود. بهتر است کلمه ” سهامی ” نیز در آن ذکر شود تا تمیز آن در بادی امر از شرکت مختلط دیگر ممکن باشد.
مدیریت شرکت مختلط سهامی، مخصوص به شریک یا شرکای ضامن است که می توانند خود ، مدیریت را بر عهده بگیرند و یا شخص یا اشخاص دیگری به عنوان مدیر شرکت تعیین کنند. در هر یک از شرکت های مختلط سهامی، هیئت نظار مرکب از لااقل سه نفر وجود دارد. اعضای هیئت باید از شرکا باشند و انتخاب آن ها با مجمع عمومی شرکاست. ترتیب انتخاب هیئت نظار و مدت آن در اساسنامه تعیین می شود و در هر حال اولین هیئت نظار برای یک سال انتخاب خواهد شد.
اعضای هیئت نظار دفاتر و صندوق و کلیه اسناد شرکت را بررسی و همه ساله گزارشی به مجمع عمومی تسلیم می کنند. هیئت نظار می تواند شرکای شرکت را برای تشکیل مجمع عمومی دعوت کند. می توان گفت که تعداد شرکای شرکت مختلط سهامی حداقل باید 4 نفر باشد ؛ زیرا بنا بر آنچه گفته شد ، در شرکت مختلط  سهامی حداقل وجود سه نفر از شرکا برای عضویت در هیئت نظار و یک نفر شریک ضامن برای مدیریت لازم است و طبق اصول کلی، مدیر شرکت نمی تواند عضو هیئت نظار که سمت بازرسی شرکت را دارد باشد.
7. شرکت مختلط غیر سهامی
شرکت مختلط غیر سهامی، شرکتی است که برای امور تجاری، در تحت اسم مخصوصی، بین یک یا چند نفر شریک ضامن و یک یا چند نفر شریک با مسئولیت محدود ، بدون انتشار سهام تشکیل می شود. شریک ضامن مسئول کلیه بدهی هایی است که ممکن است علاوه بر دارایی شرکت پیدا شود. شریک با مسئولیت محدود کسی است که مسئولیت او فقط تا میزان سرمایه ای است که در شرکت دارد.
در نام شرکت باید ” شرکت مختلط ” و لااقل اسم یکی از شرکای ضامن قید شود. بهتر است کلمه ” غیر سهامی ” نیز در آن ذکر شود تا تمیز آن از شرکت مختلط دیگر آسان باشد.
هر گاه شریک ضامن بیش از یک نفر باشد ، مسئولیت آن ها در مقابل طلبکاران شرکت و روابط آن ها با یکدیگر ، تابع مقررات راجع به شرکت تضامنی خواهد بود. مدیریت شرکت مختلط غیر سهامی، مانند شرکت مختلط سهامی به عهده شریک یا شرکای ضامن است که می توانند مدیر یا مدیرانی برای شرکت تعیین کنند یا خود شخصاَ مدیریت شرکت را عهده دار شوند. تشکیل شرکت مختلط غیر سهامی، با دو نفر شریک ممکن است ؛ زیرا همان طور که در بالا گفته شد ، برای تشکیل آن یک نفر شریک ضامن و یک نفر شریک با مسئولیت محدود می تواند کافی باشد.
8. شرکت تعاونی
شرکت تعاونی شرکتی است از اشخاص حقیقی یا حقوقی که به منظوررفع نیازمندی های مشترک و بهبود وضع اقتصادی و اجتماعی اعضا از طریق خودیاری و کمک متقابل و همکاری آنان ، موافق اصولی که در این قانون مصرح است، تشکیل می شود.
همان طور که در مقالات پیشین توضیح داده شد، شرکت های تعاونی الزاماَ شرکت تجاری نیستند ، بلکه اگر موضوع آن تجاری نباشد، شرکت تجاری محسوب نمی شوند. این شرکت ها انحصاراَ تابع قانون بخش تعاونی ( مصوب 1370) هستند و تنها تصفیه آن ها تابع مقررات تصفیه در قانون تجارت است. ( تبصره 1 ماده 54 قانون 1370).
حداقل تعداد اعضا در شرکت تعاونی هفت نفر است و مسئولیت اعضا محدود به میزان سهامی است که از سرمایه شرکت خریداری یا تعهد نموده است. سرمایه شرکت نامحدود و سهام آن بانام است. نقل و انتقال سهام به غیرعضو مجاز نیست. شرط عضویت در شرکت تعاونی، خرید و پرداخت تمام بهای لااقل یک سهم می باشد..
این هشت نوع شرکت ، شرکت های تجاری مهم هستند ؛ اما تنها شرکت هایی نیستند که در عمل موجودند. در حال حاضر، به انواع شرکت ها روز به روز افزوده می شود که بر حسب موضوع و فعالیت، ثابت یا ثابت نبودن سرمایه شان ، و یا برحسب سهیم بودن دولت در سرمایه آن ها و نسبت این شراکت ، قواعد راجع به آن ها متفاوت است. مع ذلک باید توجه داشت که هرچند این شرکت ها گوناگون اند، قالب های عمده آن ها، در واقع همان قالب هایی است که قانون تجارت تهیه کرده است.
البته اقتباس فعالان تجاری از قالب شرکت سهامی بیش از قالب های دیگر است.


نوشته شده در : چهارشنبه 8 آبان 1398  توسط : zohre zohreh.    نظرات() .

ساخت وبلاگ در میهن بلاگ

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | اخبار کامپیوتر، فناوری اطلاعات و سلامتی مجله علم و فن | ساخت وبلاگ صوتی صدالاگ | سوال و جواب و پاسخ | رسانه فروردین، تبلیغات اینترنتی، رپرتاژ، بنر، سئو